Piątek, 22.12.1989 r.

Córko moja. Dziś masz za zadanie napisać, co będzie się dziać w krajach wyzwolonych. Kraj, który całkowicie zaufa Bogu, szybko w nim zapanuje spokój. Tylko wy, dzieci, zaprowadźcie najpierw pokój w swoich rodzinach i w swoim otoczeniu. Do kraju, który zaufa Mojemu Miłosierdziu i będzie wypełniać Moją Wolę, przyjdę z błogosławieństwem i pomocą.

Stan obecny jest ciężki dla ludzi, ale nigdy dla Boga. Zło, które zapanowało na całym świecie będzie zwalczane z taką siłą, że dosięgnie każdego niesprawiedliwego karą już tu na ziemi, aby człowiek opamiętał się, po co przyszedł na świat i czemu ma służyć.

Córko moja. Jakże obojętne są dzieci Moje w twojej parafii, jaka oziębłość w ich sercach.

Panie, jak ja bardzo Ciebie kocham. Bardzo lubię z Tobą rozmawiać. Swoimi ofiarami pragnę Tobie wynagradzać.

W Twoim Miłosierdziu jest odbity cały świat.

Korzystajcie, dzieci, z Mojego Miłosierdzia. Ono jest przeznaczone od wieków dla całego świata.

Jedyna ucieczka całego świata jest do Mojego Miłosierdzia, Miłosier­dzia Bożego.

Niedziela, 17.12.1989 r.

Córko Moja. Wybrałem ciebie do wielkiego Dzieła. Ty takie małe stworzenie, ale Bóg tobą się posłuży, żeby zobaczyli ci pyszni i grzeszni, że Jestem Bogiem miłosiernym i każdy ma prawo do Mego Miłosierdzia.

Córko pisz, że wkrótce wypełni się Wola Boża dla twej Ojczyzny i dla tych zbłąkanych dzieci. W waszym kraju objawiłem się siostrze Faustynie, a teraz objawię Swoje Miłosierdzie twojej ojczyźnie. Wielu się nawróci. Raduje się Moje Serce, gdy patrzę, z jakim lękiem zbliżają się do konfesjonału. O, dzieci Moje - wracajcie! Czekam na was. Czas krótki! Nie odkładajcie. Zaufajcie Mi.

Sobota, 16.12.1989 r.

Córko Moja. Masz tak wiele do pisania. Wiedz, że w waszej ojczyźnie zapanuje niedługo spokój. A teraz mam do ciebie jedno zastrzeżenie. Masz się od ludzi oddalić. Spędzać jak najwięcej czasu samotnie. Ludzie do twego serca wprowadzają niepokój. Pragnę, abyś więcej przebywała ze Mną na modlitwie.

Wypraszaj łaski dla siebie i całego świata. Modlitwy do Miłosierdzia Bożego są wszystkie wysłuchane. Te modlitwy mają wielką moc.

W obecnym czasie jest zagrożony cały świat. Powiedziałem siostrze Faustynie, że nie zazna ludzkość spokoju, dopóki nie zwróci się do Miłosierdzia Bożego (a ludzkość się nawróci). Czas jest krótki!

Wszystkie kary za grzechy, które ludzie popełniają, mogą przez na­wrócenie być zmienione. Jestem Bogiem Miłosiernym. Czekam bardzo długo na grzesznika, ale on o tym nie myśli, a życie ucieka.

PRZEZ NAWRÓCENIE PRZYJDZIE ZWYCIĘSTWO.

 Piątek, 15.12.1989 r.

Córko moja. W tym dniu, w którym piszesz, będzie uświęcony naród. Wiele już się zmieniło, ale Bóg ma wielką niespodziankę i nagrodę dla tych, co wytrwają w Miłości Bożej. Zadziwi się cały świat, co się będzie dziać w tym kraju. Oniemieją uczeni z wrażenia, a moc Najwyższego pokieruje ludzkimi umysłami i wyprowadzi kraj z upadku.

Dzieci moje, ufajcie Mi. Módlcie się o Miłosierdzie Boże dla swojej ojczyzny i naśladujcie Mnie. Przez Moje Miłosierdzie będziecie miło­sierni. W waszej mocy jest wyprosić u Jezusa Miłosiernego: pokój w waszej Ojczyźnie i na całym świecie. Tylko ufajcie Mi. Jam jest z wami.

Środa, 11.10.1989 r.

Córko. Napisz, aby kapłani więcej głosili o Miłosierdziu Bożym. Wiele jest dusz zagubionych. Pragnę, abyście ich zbliżyli do Miłosierdzia Mojego przez modlitwy i ofiary.

Poniedziałek, 07.08.1989 r.

Córko. Daję ci dar proroctwa. W twej ojczyźnie będzie wielka bitwa, w której zginie wielu ludzi. Ludzie nie wytrzymają tego ucisku. Z kryzysu nie wyjdą, bo nie myślą, że jestem Panem Nieba i Ziemi. Jest krótki czas oczekiwania na nawrócenie, zbliża się ich koniec panowania. Polska musi zwyciężyć, aby z Bożą pomocą odbudować kraj.

Dzieci Moje, umacniajcie wiarę i miłość do Mnie. Ja, wasz Bóg, przyjdę wam z pomocą. Obiecuję, że nie zostawię was samych. Choć grzechy w tym kraju są wielkie i kara za nie powinna być, niemniej wiele Moich dzieci jest Mi wiernych i oddanych.

Ten kraj uświęcę, aby został Moim umiłowanym narodem.

W Polsce nie będzie dużych katastrof. Zachód będzie miał ich wiele, bo to kraje pychy i niesprawiedliwości, będą więc dotknięci częstymi katastrofami. Rosja nie będzie ich miała, gdyż odnowiona wiara szybko rozszerzy się.

Piątek, 05.08.1989 r.

Córko moja. Pisz światu, że zbliża się Dzień Sądu nad grzesznikami. Niech się nawracają, czas nagli. O ile się nie nawrócą, to Dzień Sądu Bożego będzie im straszny. Ja bardzo boleję nad utratą dusz, które tak umiłowałem. Liczba ich nadal się powiększa. Nie chcą się opamiętać. Pędzą wprost w sidła szatana. Cieszą się, że wszystko mają, prócz Boga, dla którego brakuje czasu i miejsca.

Jestem cierpliwy i miłosierny. Lituję się nad nimi. Czekam na nich. Och! Moje biedne dzieci, co żeście uczyniły, aby zbawić siebie i innych? Gdzie jest miłość do Mnie, jako Zbawiciela waszego? Ja o was się troszczę. Wszystko, co macie jest ode Mnie. W jednej chwili może ciebie nie być, grzeszniku, lub wszystko stracisz. Opamiętaj się, grzeszny człowieku! Módl się, córko, za nich, aby i one zapragnęły Boga w swoim sercu.

Sobota, 25.03.1989 r.

Córko Moja. Pisz światu, że bliski jest koniec panowania człowieka nad światem. Biada tym, co odeszli ode Mnie, wzgardzili Moją Miłością, a Ja przecież tak wszystkich ukochałem. Smutna jest Moja dusza...

Widzę tyle utraconych dusz, tyle katastrof i to nie pomaga. Jeszcze będzie więcej. Powiedzą: dlaczego Bóg do tego dopuszcza? Dlaczego wy, dzieci Moje, dopuszczacie się tak okropnych czynów, czy nie myślicie o Mnie? Zapomnieliście o Mojej Drodze Krzyżowej? Oddałem za was życie, aby was zbawić. Jak Mi zadajecie wiele cierpień swoją obojętnością, swoją pychą. Jesteście bogaci, nic wam nie trzeba, ale dusze ogołociliście ze wszystkiego: z wiary i miłości do Boga. Nie przyjmujecie Ciała Chrystusa, aby dusza mogła żyć. A jeśli przyjmujecie, to z takim chłodem, obojętnością, że Ja sam, doznaję przerażenia. A to dlatego, że człowieka, którego powołałem do życia, stać tylko na takie życie. Pragnę tylko waszej miłości i wiary. Istnieje Bóg, istnieje niebo i piekło, i szatan, który cieszy się z takich dusz.

Piątek, 24.03.1989 r.

W Wielki Piątek rozpoczęłam nowennę do Miłosierdzia Bożego. Nie mam wykształcenia i nie potrafię płynnie czytać? Co mam czynić? Czy sama mam prowadzić? Czy oddać komuś innemu?

Córko Moja. Twoja ułomność Mi się podoba. Staraj się jak najlepiej, a Ja twoją ułomność zakryję przed innymi. Jestem zawsze z tobą. Zabieram ci twoją słabość, a daję ci miłość, w której wzrastasz. Nie wiesz, jaka nagroda ciebie czeka za to. Niczego nie bój się, głoś słowo Boże tak, jak umiesz. Od dziś daję ci siłę i moc, aby twoje słowa, modlitwy, odbijały się w ludzkich sercach. Ci prości ludzie przychodzą i modlą się z tobą. A gdzie są ci wzniośli. Córko Moja. Nie minie rok, jak będzie ich pełen kościół. Udzielę im łaski, aby zbliżyli się do Miłosierdzia Bożego. Módlcie się za nich: i tych słabych w wierze i tych, co kochają świat, a zapomnieli o Bogu, który przez miłość do nich przyjął śmierć krzyżową, aby ich zbawić. Biada tym, co Moją Miłość odrzucają.

Czwartek, 23.03.1989 r.

O, mój Jezu, co mam czynić i jak postępować z tą młodzieżą? Czy moje miejsce jest wśród niej?

Córko Moja. To pytanie nie jest na czasie. To pytanie powinnaś zadać Mi wcześniej, nim poszłaś do niej.

Ona popełnia wiele błędów i o tym powinnaś z nią mówić.

Gdy schodzą się na modlitwę, muszą być poważni i skupieni oraz zachowywać się tak, jak Ja, bym był z nimi. O wiele więcej doznaliby łask, będąc skupionymi i nierozproszonymi. Radość swoją powinni okazy­wać Bogu sercem oraz modlitwą błagalną i dziękczynną.

Czwartek, 16.03.1989 r.

Córko Moja. Gdybyś znała, jak wielki ból Mi zadają kapłani. Ja im powierzyłem Swoje ciało i krew i wszystkie łaski złożyłem w ich ręce. Córko Moja. Módl się za nich. Dusza kapłańska, która nie jest Mi wierna, nie ma wpływu na inne dusze. Wtedy tylko Moje Ciało i Krew umacnia duszę. Zbliża się dla nich straszny dzień.

Zapytam każdego kapłana, jak pasłeś Moje owieczki, które ci powierzy­łem? One wiedzą, że odwołania dla nich nie będzie. Nic dość, że odchodzą ode Mnie, to i tych młodych pociągają za sobą, zamiast otaczać ich czułą opieką, jako dobry i przykładny ojciec, stają się i dla siebie niemili.

Oj! Synowie Moi: Gdzie wasze śluby? Gdzie się podziała wasza miłość do Mnie? Nosicie strój kapłana, tylko strój! Bo serce obumiera.

Opamiętaj się, kapłanie! Czas nagli. Macie jeszcze jeden ratunek nawrócić się i błagać Miłosierdzie Boże o przebaczenie.

Dnia... 02.1989 r.

Córko Moja. Pisz, dlaczego nie chcesz pisać. Masz tyle do napisania.

Zbliża się dzień, w którym dowiesz się, do czego ciebie stworzyłem. Wiele będziesz musiała jeździć po kraju i za granicę, aby wzywać Moje dzieci do powrotu do Mnie.

One bardzo ranią Mnie. W waszym kraju niech powieszą krzyże tam, gdzie były. Nigdy nie dźwigną się, jak tego nie uczynią. Jak mogą rządzić krajem nie wzywając Boga. Krótki mają czas do opamiętania się. Polska była krajem, który Mnie bardzo czcił i była Mi oddana i jest nadal narodem umiłowanym przeze Mnie.

Poniedziałek, 16.01.1989 r.

Czuję w moim sercu pewną oschłość, ale czekam cierpliwie, bo taka jest Wola Boża. Wiem, że Jezus nie zostawi mnie samej sobie. Tęsknię za tym przeżywaniem miłości, za gorącą modlitwą serca, by czuć się na ziemi tylko pielgrzymem. Chwilami mam wrażenie, że jestem na pustyni, gdzie widzę wolną przestrzeń dookoła.

Wiem jednak, że któregoś dnia przyjdzie Jezus, jak burza do mego serca z wielką siłą, pełen miłości i miłosierdzia. Takich dni nie zapomina się, w których czuję się zjednoczona z Bogiem i tylko to się liczy.

Ogarnia mnie w tej chwili wzmożona tęsknota i miłość do mego dobrego, kochającego Chrystusa.

Nie potrafię opisać tego, co czuje moje serce...

Piątek, 13.01.1989 r.

O, mój Jezu, jakże kocham Ciebie. Przychodzisz mi z pomocą we wszystkim. Dajesz mi to, co najbardziej potrzebne na mojej drodze życia do Ciebie. Wiem, że to wszystko jest Twoim dziełem. Znasz bowiem moją słabość.

Córko Moja. Daję ci dowody, że jestem, że opiekuję się tobą, byś pukała do serc ludzkich i przypominała, że Jestem Bogiem i Panem nieba
i ziemi, i obdarzam dusze Mi wierne Moimi łaskami, a choć potem cierpią, znoszą to z wielką radością ku większej chwale Mojej.

Niedziela, 8.01.1989 r.

Coraz bardziej kocham Jezusa i zawsze pragnę go kochać, a szczegól­nie od mojego pobytu w Krakowie - Łagiewnikach. Tam, odmawiając koronkę do Miłosierdzia Bożego, bardzo płakałam. Faktycznie, to nie był płacz, lecz fontanna łez. Przyszłam z grzechami całego świata i to odczuwałam. Gdy patrzyłam na obraz Miłosierdzia Bożego, zauważyłam, że podczas wycierania łez, ten obraz mi znikł. Zobaczyłam natomiast samo oblicze Pana Jezusa. Smutne Jego Oczy przeszyły mi serce, że o mało nie zemdlałam. Powtórzyło się to kilka razy. Oblicze Pana Jezusa na obrazie było żywe. Od tej chwili moje oczy widzą to, czego inni nie postrzegają i nie znają. Myślę, że Bóg przyjął to moje poświęcenie i oddanie się Jemu. Od tej chwili niczego innego nie pragnę, jak tylko kochać Pana Jezusa Miłosiernego. Myślą nigdy z Nim się nie rozstaję. Lubię być sama, aby móc z Jezusem rozmawiać i czuć Jego obecność. Pragnę więcej kochać go i czynić wszystko ku większej chwale Boga, zbawieniu innych i swoim.

Córko. Jesteś taka słaba, ale nie martw się. Nie pozwolę tobie zbłądzić. Jesteś Moją własnością, która codzienną ofiarą, oddajesz mi się cała. Ja tę ofiarę przyjmuję, jako wynagrodzenie Memu Sercu i Mojej Matki.

Pragniesz tak wiele dobra na tym świecie, więc córko, zadośćuczyń Bogu i Matce Przenajświętszej za innych.

Wtorek, 3.01.1989 r.

Jezu mój, proszę Ciebie poucz mnie i daj światło mej duszy do dalszego postępowania.

Tak pragnę dla Twojej chwały czynić wiele. Widzę na tych kolorach małą postać, promieniującą barwami świetlnymi, która przesuwa się po nich. W tym obwodzie kolorów czuję, ze dusza moja krąży wokół Boga.

Jak dojść do Ciebie, Jezu? Co czynić, aby dojść do Ciebie?

Córko Moja. Czekaj, bądź cierpliwa. Zbliża się dzień, w którym otrzymasz światło poznania, wniknięcia w tajemnicę tych barw. Nie lękaj się niczego. Jam jest zawsze z tobą. To dzieło jest wielkie, które przeznaczyłem dla Ciebie i dla ludzkości. Wielu ludzi zbliży się do Mnie przez to dzieło. Kochaj Mnie i nie ustawaj w modlitwie. Twoje modlitwy mają błogosławieństwo Moje i Mojej Matki. Ci, co wierzą w nie i ich skuteczność, doznają łaski Bożej.

Poniedziałek, 2.01.1989 r.

Córko moja. Nie trwóż się. Wszystkie zamiary wobec ciebie, będą ci wkrótce objawione. Odbieraj, co widzisz i zapisuj to - będziesz światłem dla innych. Być Bogu oddaną całkowicie warte jest wszelkich wyrzeczeń. Twoja ofiara jest miłą Memu Sercu, iż gotów jestem ci dać wszystko, o co poprosisz. Twoja miłość do Mnie jest Moim dziełem. Tyś pragnęła, a Ja ci dałem i ogarnąłem całą ciebie. Ta miłość wyda wielkie owoce. Niech żaden grzesznik nie lęka się zbliżyć - Jam samą Miłością i Miłosierdziem i tylko pragnę waszej miłości.

Nowy Rok witamy 1989 w Kościele. Jest wystawiony Przenajświętszy Sakrament.

Składam całkowitą ofiarę swojej nędzy i słabości w Ręce Pana Jezusa utajonego w żywej Hostii. Chcę być więźniem Jego miłości. Przez miłość do Niego adorowałam Chrystusa swoim sercem, duszą i ciałem. Pragnę sprawić radość Jezusowi Miłosiernemu. Jestem w kościele od 9.00. Gdy patrzyłam na obraz Miłosierdzia Bożego, z promieni wyszedł kolor niebieski z odcieniem zieleni. Zamykam oczy i widzę zarys obrazu - kwadrat z postacią niewyraźną.
Z jednego boku występuje czerwień z odcieniem bordo i na tym tle Krzyż lekko kremowy. Z drugiej strony obrazu też kwadrat niebieski i Krzyż. Jest to zjawisko przez Boga mi dane z przeznaczeniem dla ludzi.