22 VIII. DziÅ› rano przyszÅ‚a do mnie dziewica — Å›w. Barbara i poleciÅ‚a mi, abym przez dziewięć dni ofiarowaÅ‚a KomuniÄ™ Å›w. za kraj swój. — A tym uÅ›mierzysz zagniewanie Boże.

Dziewica ta miała koronę z gwiazd i miecz w ręku, jasność korony była ta sama co i miecza, suknię miała białą, włosy rozpuszczone, była tak piękna, że gdybym nie znała Najświętszej Panny, myślałabym, że to Ona. Teraz rozumiem, że odrębną pięknością odznaczają się wszystkie dziewice, odrębna piękność z nich bije. (Dz. 1251)