Legion Małych Rycerzy Miłosiernego Serca Jezusowego

Zofia Grochowska
założycielka
Małych Rycerzy Miłosiernego Serca Jezusowego

Ja was wybrałem i was powołem, potrzebuję was i wzywam.

> Duchowość > Świadectwa > Osobiste

Świadectwo Marii z Warszawy: "O Boże, co Ty masz na plecach. To cud! W to i tak nikt nie uwierzy!”

Warszawa 2.02.2010

Mam na imię Maria. Niedawno ukończyłam 60 lat. Do grupy modlitewnej Odnowy w Duchu Świętym dołączyłam wraz z córką w maju ubiegłego roku. Od tamtego czasu zaczęłam uczestniczyć w co miesiąc odprawianej Mszy Świętej o uzdrowienie w kościele Św. Zygmunta w Warszawie.
Pragnę wszystkich zachęcić do uczestnictwa w tych Mszach Świętych, z których zarówno ja jak i moja rodzina wynosimy korzyści najczęściej natury duchowej.

Największym darem duchowym jaki otrzymałam wraz z córką była łaska przebaczenia naszym krzywdzicielom.
Pomimo tego, że od lat modliłyśmy się w tej intencji, nie mogłyśmy wyzwolić się od negatywnych emocji jakie wywoływała u nas sama myśl o naszych prześladowcach oraz objawów psychosomatycznych na ich widok.

W czasie Mszy Świętej o Uzdrowienie, osoba z grupy modlitewnej powiedziała: „Pan Jezus daje łaskę przebaczenie osobom, które były krzywdzone przez członków najbliższej rodziny poprzez działania okultystyczne: klątwy, przekleństwa, zło wieszczenia, rytuały u podłoża których działań stały czynniki materialne”.
Od razu obie z córką wiedziałyśmy, że dotyczy to nas.

I rzeczywiście od tego czasu nie tylko zanikły nasze negatywne emocje wobec naszych prześladowców ale nawet od tamtej pory zaczęłyśmy się za nich gorąco modlić, zamawiać Msze Święte w ich intencji.

Dzisiaj chciałabym jednak opowiedzieć o innym zdarzeniu, które miało miejsce między końcem października a początkiem grudnia ubiegłego roku w czasie Rekolekcji Ewangelizacyjnych, w których uczestniczyłam.

Kiedy rozpoczęły się rekolekcje dostałam ciężkiej infekcji i wydawało się, że nie będę mogła w nich uczestniczyć.

Byłam załamana i rozżalona z tego powodu. Jak wiadomo uczestnicy tych rekolekcji wiążą z nimi wiele oczekiwań.

Powszechnie wiadomo, że przybliżają do Boga, są znane z różnych łask i darów Bożych, dając również możliwość uroczystego oddania życia Panu Jezusowi.

Zatelefonowałam do lidera grupy Odnowy w Duchu Świętym wyrażając swój żal z powodu choroby. Odpowiedział, że nie wie dlaczego rozchorowałam się akurat w tym momencie ale nie wierzy, że Pan Jezus by chciał abym nie uczestniczyła w REO. „Usiądź pod swoim obrazem Pana Jezusa Miłosiernego i sama Jego o to zapytaj” – zasugerował.

Następnego dnia były moje imieniny ( obchodzę je na II imię – Irena). Czułam się jeszcze gorzej. Zdesperowana podeszłam do obrazu „ Jezu, ufam Tobie” i zadałam Panu to pytanie. Ku swojemu największemu zdziwieniu usłyszałam: „Będziesz uzdrowiona, z każdą Mszą Świętą, którą zamówiłaś będziesz czuła się coraz lepiej”.

Wiedziałam, że Pan Jezus ma na myśli 30 Mszy Świętych jakie zamówiłam w intencji:

„ O Tryumf Niepokalanego Serca Maryi, Jej zwycięstwo nad szatanem w duszach ludzkich, w rodzinach, parafii, ojczyźnie i na całym świecie oraz wzrost czci do Św. Michała Archanioła i Jego Niebieskich Zastępów”.

Byłam tak uszczęśliwiona samym faktem, że to usłyszałam, że nawet nie zastanawiałam się z jakiego schorzenia będę wyleczona. Spośród najcięższych moich schorzeń sprawiających mi najwięcej cierpień była skolioza kręgosłupa w części szyjnej, piersiowej lędźwiowej.. Choroba była postępująca oraz nieoperacyjna dlatego od lat nie robiłam rtg kręgosłupa.

W części szyjnej kręgosłup wybrzuszał się na wysokość 1,5 mojej pięści, blokując obroty głowy w lewo. W części piersiowej odchodził od pionu, kierując się w stronę prawej łopatki wypuszczając tam się na podobną wysokość.

Następnie kierował się w kierunku pionu, wreszcie w części lędźwiowej utworzył spore zagłębienie w którym mieściła się niemal cała moja pięść. Skolioza w części lędźwiowej była odpowiedzialna za żylaki nóg oraz jelita grubego. Skolioza odcinka piersiowego była źródłem nieustannego, trudnego do zniesienia bólu. O każdej porze dnia i nocy miałam uczucie jakbym miała wbite głęboko w plecy noże. Następnego dnia po usłyszeniu słów Pana Jezusa obudziłam się z bardzo sztywnym kręgosłupem i zauważyłam, że w części lędźwiowej zagłębienie wyraźnie się zmniejszyło. Przez kolejny miesiąc leżałam dzień i noc na twardej kanapie obserwując kolejny postęp. W międzyczasie były odprawiane wymienione Msze Święte.

Po upływie miesiąca poprosiłam córkę by obejrzała mój kręgosłup ponieważ wydawało mi się, że jest całkowicie prosty.
Kiedy zdjęłam koszulę nocną córka krzyknęła – „O Boże, co Ty masz na plecach. To cud! W to i tak nikt nie uwierzy!”. Okazało się, że przez całe plecy od części lędźwiowej po szyjną, pojawiła się bardzo wyraźne wgłębienie robiąc wrażenie śladu po jakiejś operacji, a kręgosłup w ogóle przestał być widoczny. Od tamtej pary ustał ból pleców.

Udało mi się również ukończyć REO. Zdając sobie sprawę z tego, że Pan Jezus mnie leczy, wstawałam dwa razy w tygodniu z łóżka i brałam udział w rekolekcjach.

Wydarzenie to kazało szukać mi odpowiedzi na pytanie dlaczego tak się stało. Nie mogłam zrozumieć dlaczego otrzymałam tak wielką łaskę. Wiedziałam, że nie dla moich zasług bo takich nie posiadam. Chyba też nie dla chwały Bożej, gdyż nie mam zdjęć rentgenowskich kręgosłupa, które mogłyby namacalnie udowodnić wielkości owej łaski.

Zrozumiałam, że Pan Jezus uczynił to z Miłości. Z miłości do osoby, która w ogóle nie oczekiwała. Wprawdzie prosiłam Pana Jezusa o drugą szanse, o uzdrowienie bym mogła dla Niego pracować ale tak naprawdę w sercu liczyłam już tylko na godną śmierć i zmniejszenie różnych bóli.
Większe oczekiwania miałam w stosunku do córki, która po wypadku, straciła wiele swoich umiejętności, sprawności, miała kłopoty z normalnym funkcjonowaniu w rodzinie, opiece nad dzieckiem.

Dziś wiem, że otrzymałam tę łaskę z Miłości, z Miłości jaką ma nasz Pan do tych, którzy już niewiele oczekują, czują się opuszczeni i niepotrzebni, nadzieja w nich ledwo się tli, a ich schorzenia wydawałoby się nie obchodzą ani Boga, ani ludzi.

Chciałabym również zwrócić uwagę na to, że Pan Jezus moje uzdrowienie powiązał z zamówionymi przeze mnie Mszami Świętymi, co jest sygnałem dla innych jak ważne są te intencje. Jestem przekonana, że gdyby wielu Polaków, zamówiło Msze Święte w tej intencji Ojczyzna nasza szybko uwolniłaby się od zła, które ją atakuje, spowija, obezwładnia, wyniszcza.

Pragnę również dodać to, że oprócz modlitwy różańcowej, Koronki do Miłosierdzia Bożego, modliłam się o Cud (ks. Peter Man Rookty) a córka moja przez cały rok modliła się w intencji mojego zdrowia do świętych szczególnego wstawiennictwa w sprawach najtrudniejszych i beznadziejnych, wzywając na pomoc: Św. Filomenę, Św. Rittę, 14 Wspomożycieli, Św. Antoniego, Św. T. Judę, O. Pio, Św. Michała Archanioła wraz z jego niebieskimi zastępami.

Chwała Tobie Chryste!
Bądź Uwielbiony Panie!

mr Maria z Warszawy

powr�t

wszelkie prawa zastrzeżone - 2014 - www.mali-rycerze.pl

d&h www.f-ski.pl