Legion Małych Rycerzy Miłosiernego Serca Jezusowego

Zofia Grochowska
założycielka
Małych Rycerzy Miłosiernego Serca Jezusowego

Ja was wybrałem i was powołem, potrzebuję was i wzywam.

> Duchowość > Świadectwa > Małych Rycerzy

Trzy świadectwa rycerki Weroniki z Kielc

„Módl się tą koronką, bo ona daje mi błogość.”

1. Grzegorz odszedł do Pana w promieniach Bożego Miłosierdzia. 26.01.2011 r. w godzinach rannych zmarł po 9-ciu latach ciężkiej choroby nowotworowej mąż mojej przyjaciółki Ani. Był katolikiem jak większość ludzi. Do kościoła chodził okazjonalnie. Jego żona zanosiła gorące prośby o nawrócenie. Bóg wysłuchał i we wrześniu 2010 r. po wielu latach przystąpił do sakramentu pokuty i pojednania, przyjął Pana Jezusa w Komunii św. Czekał na te chwile a czasem i częściej prosił o kapłana. W ostatnich dniach życia Grzegorza, kiedy powoli życie uchodziło z niego pomagałam Ani, głównie wsparciem psychicznym i modlitewnym. Grzegorz był otoczony cały czas choroby miłością i opieką żony i syna i był tego świadomy – był w domu. Kiedy wspólnie modliliśmy się na różańcu i koronkami wyciszył się. W niedzielę w nocy od 12:00 – 6:00 modliłam się z nim KORONKĄ do Bożego Miłosierdzia, bo o nią prosił: „Módl się tą koronką, bo ona daje mi błogość.” Był też atakowany przez złego ducha, ale bardzo stanowczo mówił: - Idź precz szatanie, tu niczego nie wskórasz diable, mówię ci wynoś się.” Ja aż prosiłam o pomoc ks. Jana z Białej (charyzmatycznego proboszcza parafii pw. Wszystkich Świętych w Białej niedaleko Piły) i modliłam się z Grzesiem przez telefon egzorcyzmem. Poprosił o KRZYŻYK na szyję, choć wcześniej nie nosił żadnego medalika. Jednak nie mógł go mieć, bo miał uczucie, że go dusi. Zerwał i żona założyła mu na rękę przed łokieć. Często korzystał z wody święconej, żegnał się. Gromnica paliła się dzień i noc. Pismo św. trzymał w ręce i nie pozwolił odłożyć. W poniedziałek wystąpił krwotok wewnętrzny, bardzo cierpiał. Lekarz z hospicjum zalecił morfinę. W środę rano zmarł w obecności żony modlącej się za konającego. Grzegorz umierał świadomy, że idzie do Boga. Pytał mnie czy będzie bardzo cierpiał, bo nie zawsze tak się modlił. Mówiłam mu, że Pan Jezus cię bardzo kocha i jest miłosierny nie BÓJ się ale UFAJ. Pochowaliśmy go w sobotę.

„Teraz już się nie boję, bo ON mnie uratuje."

2. W kwietniu 29. 2010 r. umierał mój tata, który też był nękany przez złe duchy, ale on się bał. Prosił, aby zamykać bramę, bo tu idą brzydale, to nie ludzie. Też był omodlony i kropiliśmy wodą święconą, paliła się gromnica. Dopiero, kiedy siostra przyniosła MISYJNY KRZYŻ i dał tacie do ręki powiedział: „Teraz już się nie boję, bo on mnie uratuje." Pobłogosławił obecne przy nim dzieci i sam ucałował KRZYŻ. Mój tata dużo się modlił do końca, co niedzielę był na Mszy św., a i tak był atakowany przez złego.

"Idź tam, są noce spoczynkowe, można drzemać."

3. I jeszcze jedno umieranie. Około 20 lat temu czuwałam przy ciężko chorej pani bez kontaktu z otoczeniem. Kiedy przyszłam o 22:00 była zimna jak lód. Zapytałam małżonka dlaczego pani jest taka zimna – odpowiedział, że nie wie. Przez całą noc modliłam się na różańcu na przemian z koronką do Bożego Miłosierdzia za duszę tej osoby. Nad ranem ok. 4:00 zaczęła się dziwnie ruszać, a ponieważ była odwrócona plecami do mnie, podeszłam zobaczyć co chce. Dotknęłam jej policzka – była bardzo gorąca i niedługo może za godzinę zmarła. Później dowiedziałam się, że 40 lat nie była u spowiedzi. Kilka dni przed śmiercią odwiedził ją znajomy ksiądz. Wyspowiadała się i przyjęła sakrament chorych. Po kilku godzinach straciła przytomność. I musiało się tak poskłada, ze umierała otoczona modlitwą obcej osoby, bo ja tylko zastąpiłam koleżankę, która powiedziała: „Idź tam, są noce spoczynkowe, można drzemać.”

mr Weronika z Kielc

powr�t

wszelkie prawa zastrzeżone - 2014 - www.mali-rycerze.pl

d&h www.f-ski.pl