WidziaÅ‚am KoÅ›cióÅ‚ ziemski, to znaczy spoÅ‚eczność wierzÄ…cych na ziemi, owczarniÄ™ Chrystusa w jej stanie przejÅ›ciowym na ziemi, pogrążonÄ… w caÅ‚kowitych ciemnoÅ›ciach i opuszczonÄ…. (A. II. 352) Wy, kapÅ‚ani, wy siÄ™ nie ruszacie! Åšpicie, a owczarnia pÅ‚onie ze wszystkich stron! Nic nie robicie! Och! Jakże pÅ‚akać bÄ™dziecie nad tym dniem! GdybyÅ›cie choć wypowiedzieli jedno ‘Ojcze nasz’. WidzÄ™ tak wielu zdrajców! Nie odczuwajÄ… cierpienia, kiedy siÄ™ mówi: «Å¹le siÄ™ dzieje.» W ich oczach wszystko idzie dobrze, byle tylko doznawali chwaÅ‚y tego Å›wiata. (A. III. 184) WidziaÅ‚am też wielu dobrych i pobożnych biskupów, lecz wÄ…tÅ‚ych i sÅ‚abych. Źli czÄ™sto brali górÄ™. (A. II. 414) WidzÄ™ uÅ‚omnoÅ›ci i upadek kapÅ‚aÅ„stwa, widzÄ™ też przyczyny tego i widzÄ™ przygotowane kary. (A. II. 334) SÅ‚udzy KoÅ›cioÅ‚a sÄ… tak gnuÅ›ni! Nie czyniÄ… już użytku z mocy, jakÄ… posiadajÄ… dziÄ™ki kapÅ‚aÅ„stwu. (A. II. 245)
Dla niezliczonej liczby osób dobrej woli, dojÅ›cie do źródÅ‚a Å‚aski z serca Jezusa byÅ‚o zamkniÄ™te i utrudnione z powodu zniesienia pobożnych praktyk oraz z powodu zamkniÄ™cia i profanacji koÅ›cioÅ‚ów. (A. III.167) CaÅ‚y ten głęboki zamÄ™t, z powodu którego cierpieli wierni, wynikaÅ‚ stÄ…d, że wielu z tych, którzy przyoblekli siÄ™ w Jezusa Chrystusa, coraz bardziej zwracaÅ‚o siÄ™ w stronÄ™ bezbożnego Å›wiata i wydawaÅ‚o siÄ™ zapominać o cnotach i nadprzyrodzonej mocy KapÅ‚aÅ„stwa. W tym wszystkim poznaÅ‚am, że czytanie genealogii naszego Pana przed NajÅ›wiÄ™tszym Sakramentem w Å›wiÄ™to Bożego CiaÅ‚a zamyka w sobie wielkÄ… i głębokÄ… tajemnicÄ™. PoznaÅ‚am bowiem, że nawet pomiÄ™dzy przodkami Jezusa Chrystusa – wedÅ‚ug ciaÅ‚a – liczni nie byli Å›wiÄ™tymi, a byli wÅ›ród nich nawet grzesznicy. Mimo to nie przestali być stopniami drabiny Jakubowej, po których Bóg przyszedÅ‚ do ludzi. Tak wiÄ™c nawet niegodni biskupi sÄ… nadal zdolni do sprawowania NajÅ›wiÄ™tszej Ofiary i do udzielania sakramentu kapÅ‚aÅ„stwa wraz z wszelkÄ… mocÄ… z nim zwiÄ…zanÄ…. (C. 175)
WidziaÅ‚am wielkÄ… liczbÄ™ kapÅ‚anów dotkniÄ™tych ekskomunikÄ…, którzy wydawali siÄ™ tym nie przejmować, a nawet o tym nie wiedzieli. A jednak byli ekskomunikowali od chwili, gdy wziÄ™li udziaÅ‚ w pewnych przedsiÄ™wziÄ™ciach, gdy weszli do pewnych stowarzyszeÅ„ i przejmowali opinie, na których ciążyÅ‚a klÄ…twa. WidziaÅ‚am tych ludzi w takiej mgle, że byli jakby oddzieleni murem. Widać z tego jak bardzo Bóg liczy siÄ™ z dekretami, postanowieniami i zakazami gÅ‚owy KoÅ›cioÅ‚a i podtrzymuje je, choć ludzie siÄ™ nimi nie przejmujÄ…, przeciwstawiajÄ… siÄ™ im lub wyÅ›miewajÄ…. (A. III. 148) WidziaÅ‚am, jak smutne byÅ‚y konsekwencje przeciwstawiania siÄ™ KoÅ›cioÅ‚owi. UjrzaÅ‚am, jak ono rosÅ‚o, a w koÅ„cu heretycy wszelkiego rodzaju przybyli do miasta (Rzym). (A. III. 102)
PoznaÅ‚am, że poganie adorowali niegdyÅ› pokornie bóstwa odmienne od nich samych... Ich kult byÅ‚ lepszy niż kult tych, którzy sami siebie adorujÄ… w postaci tysiÄ…ca idoli, a pomiÄ™dzy nimi nie zostawiajÄ… żadnego miejsca Panu. (A. III. 102, 104)
UjrzaÅ‚am, jak stawaÅ‚o siÄ™ oziÄ™bÅ‚e duchowieÅ„stwo i zapadaÅ‚a wielka ciemność. Widok rozszerzyÅ‚ siÄ™ i wtedy zobaczyÅ‚am wszÄ™dzie wspólnoty katolickie przeÅ›ladowane, drÄ™czone, uciskane i pozbawione wolnoÅ›ci. WidziaÅ‚am wiele zamkniÄ™tych koÅ›cioÅ‚ów. UjrzaÅ‚am wojny i rozlew krwi. WszÄ™dzie widać byÅ‚o lud dziki, nieuczony, walczÄ…cy przemocÄ…. To nie trwaÅ‚o dÅ‚ugo. KoÅ›cióÅ‚ Å›w. Piotra byÅ‚ podkopywany, zgodnie z planem uÅ‚ożonym przez tajnÄ… sektÄ™. W tym samym czasie uszkadzaÅ‚y go burze. (A. III. 103) WidziaÅ‚am, jak pomoc przyszÅ‚a w chwili najwiÄ™kszego niebezpieczeÅ„stwa. (A. III. 104)
PrzekÅ‚ad z fr. E. B. Raoul Auclair. Prophétie de Catherine Emmerich pour notre Temps, Nouvelles Ed. Latines, Paryż 1974.
Oznaczenia francuskiego wydawcy w tekÅ›cie okreÅ›lajÄ… źródÅ‚o cytatów:
* A: Vie d’Anne-Catherine Emmerich (t. I-III) K. E. Schmoeger, Téqui 1950.
** C: Vie de la Sainte Vierge d’apres les Méditations d’Anne-Catherine Emmerich, Téqui
powrót
