Legion Małych Rycerzy Miłosiernego Serca Jezusowego

Zofia Grochowska
założycielka
Małych Rycerzy Miłosiernego Serca Jezusowego

Ja was wybrałem i was powołem, potrzebuję was i wzywam.

> Duchowość > Świadectwa > Małych Rycerzy

Świadectwo Eli z Głuchołaz: Siostra Zofia pomogła mi zrozumieć potrzebę postu

Pod koniec lipca natrętna myśl o rozpoczęciu dłuższego postu nie dawała mi spokoju, ale i nie zachęcała do niego ponieważ obecnie stosuję posty krótkie lecz systematyczne – dwa razy w tygodniu, przy szczególnych intencjach stosuję trzeci dzień postu. Taki mam teraz w intencji uwolnienia świata od symboli i znaków szatańskich lub pozbawienia ich mocy zła czy klątwy (według Woli Bożej); i właśnie dlatego odrzucałam myśl o dłuższym poście.

W sierpniu jadąc do Kalisza przeczytałam w „Głosie małego rycerza” o przekazie siostry Zofii – o prośbie Pana Jezusa i Matki Bożej o trzynastodniowy post. Pomyślałam, że tego nie mogę zignorować, zrozumiałam też, że to siostra Zofia w lipcu drążyła w moim umyśle zachętę do postu. W tym momencie poczułam obecność siostry Zofii jakby na potwierdzenie mojego zrozumienia*. Tylko kiedy go zacząć? Najbliższy czas to: tydzień z wnuczkami ( w wieku 4 i 6 lat), które też chcą z babcią pościć; potem w planie wyjazd do rodziny – tam moje posty wnoszą zamieszanie z różnych względów. Byłam w rozterce, więc poprosiłam Pana Jezusa o wyznaczenie terminu postu. To był piątek – dzień mojego postu o samej wodzie.

Jak nigdy dotąd, tym razem przyjechałam do Kalisza wyposażona w konkretne zapasy żywności na sobotę i niedzielę ( jestem wegetarianką i nie korzystam z wyżywienia w Sanktuarium. W nocy z piątku na sobotę miałam sen: jestem w Kaliszu i spóźniałam się na nocny poczęstunek. Nikogo już nie było, wszystko posprzątane. Było mi smutno bo miałam wielka ochotę na drożdżówkę. Nagle zobaczyłam coś na stole zapakowane w biały papier i pomyślałam, że może jednak zostało trochę ciasta. Podeszłam, rozchyliłam papier i zobaczyłam cudeńka – różnorodność wypieków łącznie z kawałkiem tortu z bitą śmietaną. Podeszłam do szafki, żeby wyjąć talerzyk, ale stos talerzy i filiżanek był tak ustawiony, że wszystko zaczęło się przechylać. Z trudnością przywróciłam je do pionu. Zamknęłam szafkę i wzięłam widelec zamierzając spróbować choćby cokolwiek z tych słodkości – nic nie mogłam sobie nabrać, wszystko się rozlatywało. Z dziwną, niespotykaną zachłannością próbowałam wziąć kawałek ciasta do ręki. Efekt był żałosny. Załamana poddałam się i… obudziłam się.

Sen zrozumiałam w momencie, kiedy w sobotę zamiast spóźnionego śniadania, zdecydowałam się na pyszną, obiadową zupkę jarzynową (do słoika miałam dolać trochę wrzątku i śmietanę, którą też przywiozłam w słoiczku). Jakże byłam zaskoczona, kiedy hermetycznie zamknięty słoik, okazał się nieszczelnie zamknięty – warzywa skwaśniały a śmietana zgorzkniała. Wtedy zrozumiałam, że mój trzynastodniowy post zaczął się wczoraj i, że Pan już mi go wcześniej wyznaczył, a siostrze Zofii polecił, żeby mnie do niego przygotowała.

Bądź uwielbiony Jezu Chryste w sercu każdego małego rycerza! Bądź uwielbiona Maryjo, niepolana Oblubienico Ducha Świętego!

* Obecność świętego czuje się między innymi tak jakby otaczała nas albo obejmowała tylko bok lub przód coś na wzór zagęszczonej materii. Jest to uczucie bardzo przyjemne, podobnie jak napływające ciepło czy odczucie wewnątrz siebie rosnącej mocy. Są to krótkie ale wyraźne odczucia i zawsze wnoszą spokój, a bardzo często wzruszenie.

powr�t

wszelkie prawa zastrzeżone - 2014 - www.mali-rycerze.pl

d&h www.f-ski.pl