UCZYŃ TWOJĄ RODZINĘ RAJEM - praktyczne rady o. J. Manjackala

W tym ostatnim rozdziale pragnę dać wszystkim małżeństwom praktyczne rady, jak mogą osiągnąć udane, szczęśliwe i dostatnie życie małżeńskie. Niektóre z nich będą powtórką tego, o czym już pisałem powyżej. Jestem pewien, że czytelnicy zrozumieją mnie oraz moje intencje. Moim zamiarem, który chcę osiągnąć poprzez tę książkę, jest Wasze szczęśliwe życie rodzinne zgodne z wolą Bożą i wypełnione niezliczonymi błogosławieństwami naszego Pana. Spotkałem rodziny, które są pełne szczęścia i radości, a ich członkowie żyją jak w raju. Spotkałem też rodziny, których członkowie żyją w smutku, lęku, tragedii i braku szczęścia – jak w piekle. To od was zależy, czy wasza rodzina będzie żyła jak w raju, czy jak w piekle.

A.

Zdecydujcie się na cnotliwe i prawe życie zgodne z wolą Bożą, zarówno każde z Was osobno, jak i Wspólnie. Waszym podstawowym powołaniem jako chrześcijan jest życie w świętości. Drodzy małżonkowie, jesteście złączeni W jedno, aby udoskonalać siebie nawzajem tu na ziemi i aby osiągnąć życie Wieczne. „Jesteście współdziedzicami daru życia...” (por. l P 3,7b). Dlatego Waszą główną troską musi być świętość życia. Możliwe, że niezbędna będzie odnowa duchowa. Udział w dobrych rekolekcjach charyzmatycznych lub rekolekcjach dla małżeństw, W programie których jest gruntowna modlitwa o uzdrowienie wewnętrzne, może być pomocny w nawróceniu oraz rozpoczęciu nowego życia małżeńskiego według zasad chrześcijańskich i moralnych.

B. PRZYOBLECZCIE SIĘ W CNOTY JAK TO JEST NAPISANE W LIŚCIE DO EFEZJAN (4,24-32) ORAZ LIŚCIE DO KOLOSAN (3,12-17);

• Odrzućcie wszelkie kłamstwa
• Mówcie prawdę
• Nie oszukujcie, ani nie kradnijcie
• Nie przechowujcie w sercu gniewu
• Nie pozwólcie przez grzech wchodzić szatanowi
• Nie przeklinajcie
• Mówcie tylko słowa budujące i wdzięczne
• Przebaczajcie sobie nawzajem
• Unikajcie wszelkiej goryczy
• Nie zasmucajcie Ducha Świętego przez brak przebaczenia
• Znoście i akceptujcie siebie wzajemnie
• Przyobleczcie się w miłość, która jest więzią doskonałości
• Bądźcie nawzajem dla siebie współczujący i dobrzy
• Przyobleczcie cnoty, takie jak pokora, łagodność, cierpliwość, itd.
• Bądźcie sobie poddani
• Pracujcie ciężko, aby zarobić na życie
• Zawsze wielbijcie Boga i śpiewajcie Mu pieśni
• Zawsze się módlcie
• Rodzice niech nie prowokują swoich dzieci
• Dzieci niech będą posłuszne rodzicom

C. MÓDLCIE SIĘ WSPÓLNIE W RODZINIE

Rodzina, która modli się wspólnie, zostaje razem. Umieśćcie Krucyfiks w centralnym miejscu waszego domu, a także obraz lub figurę Najświętszego Serca Jezusa oraz Świętej Rodziny. Rano odmówcie razem co najmniej Anioł Pański, a jeśli to możliwe, także inne modlitwy. Wieczorem znajdźcie czas, aby wspólnie się pomodlić: odmówcie Anioł Pański, różaniec i różne inne modlitwy (w mojej książce „Modlitwa czyni cuda” opisałem wzór rodzinnej modlitwy). Poprzez modlitwę różańcową zaproście do swojego domu Maryję, Matkę Jezusa; Ona przyprowadzi Jezusa do waszego domu, aby czynił cuda. Jej modlitwa może przynieść błogosławieństwo Jezusa do waszego życia rodzinnego. Jej wstawiennictwo pomoże rozwiązać wiele Waszych problemów, zamieni wodę w wino!

D. MÓDLCIE SIĘ WSPÓLNIE MODLITWĄ KOŚCIOŁA - LITURGIĄ GODZIN (BREWIARZEM).

Liturgia godzin jest oficjalną modlitwą Kościoła, którą odmawiają miliony katolików na świecie. Jeśli to możliwe, odmawiajcie razem brewiarz, mając świadomość, że nie modlicie się sami, ale z całym Kościołem. Nawet jeśli nie rozumiecie znaczenia poszczególnych słów lub nie koncentrujecie się na nich, to wasza modlitwa jest zjednoczona z modlitwą tych wszystkich, którzy odmawiają brewiarz. Dlatego wasze modlitwy stają się pełne mocy i zasług, ponieważ otrzymujecie łaski wyproszone przez

innych. Spotkałem rodziny, które po tym, jak zaczęły odmawiać liturgię godzin, otrzymały obfite błogosławieństwo W ich życiu rodzinnym. Zachęcam wszystkich małżonków, którzy czytają moją książkę, aby uczynili wysiłek, kupili brewiarz i zaczęli odmawiać modlitwę Kościoła.

E. POŚWIĘĆCIE WASZA RODZINĘ SERCU JEZUSA

Radzę każdej chrześcijańskiej rodzinie, aby odmawiała „modlitwę poświęcenia rodziny Sercu Jezusa” Nabożeństwo do Serca Jezusa ochroni waszą rodzinę przed złem, nieszczęściami, klęskami, katastrofami, chorobami, itd. Drogocenna Krew Jezusa, która wypływa z Jego Serca ochroni wasz dom i wszystkich, którzy w  nim przebywają. Żywa woda – Duch Święty – wypływająca z Jego Serca zachowa każdego członka rodziny w bogactwie miłości, pokoju i radości. Spróbujcie przeczytać i zrozumieć obietnice, które Jezus przekazał św. Małgorzacie Marii Alacoque dla tych wszystkich, którzy mają regularne nabożeństwo do Serca Jezusa. Dobrze jest zaprosić co najmniej raz w roku księdza, aby pobłogosławił dom. Ta obecność i wspólnota z kapłanem przyniesie wiele błogosławieństwa waszemu domowi. Podczas tego poświęcenia Najświętszemu Sercu Jezusa dobrze jest odmawiać Koronkę do Bożego Miłosierdzia. Modlitwa do Bożego Miłosierdzia przyniesie Jego miłosierną miłość do żywych i umarłych. Radzę wszystkim małżonkom, aby razem z dziećmi codziennie chodzili na Mszę świętą, oczywiście o ile to możliwe. Pomoże to wzrastać wam we wspólnocie z Jezusem, Żyjącym Panem, który jest Panem i Mistrzem życia rodzinnego. Ostatnio czytałem w Internecie, że wśród rodzin, które regularnie uczestniczą we mszy świętej znacznie rzadziej występują rozwody, samobójstwa, alkoholizm i rozwiązłość. Nigdy nie opuszczajcie niedzielnej Mszy świętej. Drodzy katoliccy małżonkowie zachowujcie świętość niedzieli. Spędzajcie czas na czytaniu Biblii i innych dobrych książek chrześcijańskich, oglądajcie filmy chrześcijańskie, słuchajcie muzyki chrześcijańskiej, aby się modlić i odpoczywać w Panu. Niech niedziela będzie czasem, kiedy mąż i żona więcej ze sobą rozmawiają, dzielą się problemami rodzinnymi i oddają je Panu w modlitwie. Nie wolno wam spędzać niedzieli na światowych przyjemnościach i rozrywkach, oddając się pożądliwościom ciała, jak to czynią poganie (Ga 5,24; Ef4,l7-l 9; l Tes 4,5-6).

G. SPOWIADAJCIE SIĘ REGULARNIE.

Nie zwlekajcie z pójściem do spowiedzi do czasu, aż popełnicie grzech śmiertelny. Każdy grzech jest plamą na duszy, a szatan może wykorzystać jakąkolwiek skazę, aby wejść do niej. Zachowujcie swoje serca czyste i nienaganne przed Panem, a wtedy szatan nie będzie miał dostępu do waszego życia rodzinnego. Radzę wam przystępować do spowiedzi co najmniej raz na dwa tygodnie, a już na pewno nie rzadziej, niż raz na miesiąc.

H. MIEJCIE PRZEWODNIKÓW DUCHOWYCH

Dobrze jest mieć kierownika duchowego, aby u niego szukać rady, napomnień, a przede wszystkim modlitwy. Jeśli twoim kierownikiem może być ksiądz, to bardzo dobrze, ponieważ będziesz mógł także regularnie się u niego spowiadać. Jeśli mąż i żona mogą mieć tego samego kierownika, to będzie to bardzo pożyteczne, ponieważ może on ich prowadzić w tym samym kierunku, rozwiewać wątpliwości, pomagać rozwiązywać problemy, itd. Nie jestem przeciwny, aby osoby świeckie napełnione Duchem Świętym były kierownikami duchowymi, ale upewnijcie się, że są one dobrymi i zdyscyplinowanymi chrześcijanami, by były w stanie prowadzić waszą rodzinę. Spotkałem rodziny rozbite na skutek złych rad kierowników duchowych. Nawet jeśli wybierzecie na przewodnika księdza, upewnijcie się, że jest on świętym księdzem, dojrzałym i bezkompromisowym, ponieważ zdarzają się księża i teologowie, którzy dają złe rady, sprzeczne z Biblią i nauczaniem Kościoła (1 Tm 4,1 -2; 2 Tm 4,3-4).

I. WYPEŁNIAJCIE SWOJE OBOWIĄZKI WOBEC RODZICÓW

„Koroną starców - synowie synów, a chlubą synów - ojcowie” (Prz 17,6). Jeśli wasi rodzice lub dziadkowie żyją, opiekujcie się nimi w swoim domu. Wy i wasze dzieci możecie się wiele od nich nauczyć: życia modlitwy, znoszenia cierpienia, ciężkiej pracy, wytrwałości, itd. Wiem, że w wielu rodzinach miłość, wsparcie, rady i napomnienia dawane przez dziadków kształtują, uczą i dyscyplinują wnuki. Jeśli pokażecie swoim dzieciom miłość, szacunek i troskę wobec rodziców, to kiedy będziecie w podeszłym wieku one na pewno tak samo zachowają się wobec was. Czytałem gdzieś historię o dziecku, które widziało, jak jego dziadkowie byli źle traktowani przez rodziców. Nie spożywali razem z nimi posiłków przy jednym stole, spali na starych i podartych materacach. Kiedy chłopiec przyglądał się bardzo uważnie, rodzice zapytali go: „Dlaczego z tak wielką ciekawością obserwujesz stół, krzesła, talerze i materace dziadków? ” On odpowiedział: „Uczę się, jak mam się wami opiekować, kiedy się zestarzejecie”.

Moi drodzy małżonkowie, jeśli zaopiekujecie się waszymi rodzicami w ich podeszłym wieku, wielkie błogosławieństwo spłynie na was i waszą rodzinę. Rozumiem, że nie jest to proste, szczególnie, kiedy są oni agresywni, aroganccy, krytyczni, niezadowoleni, itd., a także kiedy są chorzy i przykuci do łóżka przez długi czas. Ale wasza miłość i troska o nich, znoszenie cierpień i wyrozumiałość przyniesie waszej rodzinie błogosławieństwo i pomoże wzrastać w świętości. ,,Synu (córko), wspomagaj swego ojca (matkę) w starości, nie zasmucaj go (jej) w jego (jej) życiu. A jeśliby nawet rozum stracił, miej wyrozumiałość, nie pogardzaj nim (nią), choć jesteś w pełni sił” (Syr 3,12-13). Pochodzę z kręgu kulturowego, gdzie starsze osoby darzy się wyjątkową miłością i szacunkiem. Nigdy nie są traktowani jako wyrzutki rodziny lub bezużyteczny ciężar. Wierzymy, że kontynuują oni rozlewanie miłości i światła na młodsze pokolenie. W Indiach dzieci i wnuki zawsze opiekują się rodzicami i dziadkami w domach, nigdy nie oddają ich do domów spokojnej starości. W rodzinach, w których wyrzuca się dziadków lub starszych, panuje duchowe ubóstwo.

J. KSZTAŁĆCIE WASZE DZIECI

Dom jest pierwszą i najlepszą szkołą dla dzieci, zarówno jeśli chodzi o edukację świecką, jak i religijną, natomiast rodzice są pierwszymi i najlepszymi nauczycielami. W dzisiejszych czasach wielu rodziców jest bardzo skoncentrowanych na zapewnieniu dzieciom najlepszego wykształcenia, dlatego posyłają je do najlepszych i najdroższych szkół i są gotowi wydać każdą sumę pieniędzy na ich edukację. Ale czy mają równy entuzjazm i troskę o ich edukację w zakresie wiary, religii i zasad moralnych? Rodzice chrześcijańscy powinni wiedzieć, że najlepszym i największym darem, który otrzymali od Boga jest ich wiara i zbawienie w Chrystusie, dlatego przede wszystkim powinni dzielić się z dziećmi wiarą, zbawieniem i chrześcijaństwem.

Moi drodzy rodzice, wasze dzieci zawsze patrzą na was jako na idealne wzorce i przykłady do naśladowania. Pierwszą lekcją jest wasze autentyczne życie chrześcijańskie w rodzinie – z modlitwami, sakramentami, życie, w którym człowiek, chrześcijaństwo i zasady moralne są szanowane i przestrzegane. Rodzice powinni odgrywać swoje role męża i żony z pełną świadomością swoich obowiązków i zadań. Ojciec nie powinien odgrywać roli matki i odwrotnie. Żona nie powinna odgrywać roli męża i vice Versa. Rodzice mają obowiązek dawania świadectwa w „Kościele domowym”, którym jest wasz dom. „Takie apostolstwo będzie rozwijało się przede wszystkim we własnej rodzinie przez świadectwo układania wszystkich dziedzin życia zgodnie z prawem Bożym, przez chrześcijańskie wychowanie dzieci, wspomaganie ich dojrzewania w wierze, przez wychowanie do czystości, przez przygotowanie do życia, przez czuwanie, by uchronić je przed niebezpieczeństwami ideologicznymi i moralnymi, które często im zagrażają, przez stopniowe i odpowiedzialne wprowadzanie ich we wspólnotę kościelna i obywatelska, przez pomoc i rade w sprawie wyboru powołania, przez wzajemne pomaganie sobie członków rodziny dla wspólnego ludzkiego i chrześcijańskiego wzrostu itd. Następnie, apostolstwo rodziny będzie promieniować czynami miłości duchowej i materialnej wobec' innych rodzin, zwłaszcza najbardziej potrzebujących pomocy i podtrzymania, wobec ubogich, chorych, starszych, upośledzonych, sierot, wdów, opuszczonych małżonków, matek niezamężnych i tych, które w trudnych sytuacjach doświadczają pokusy usunięcia owocu ich łona, itp. "(Adhortacja apostolska „Familiaris Consortio” – Nr 71)

W dzisiejszych czasach głowy dzieci są napełniane wieloma błędnymi i nieetycznymi naukami przez media, takie jak książki, czasopisma, radio, kino, telewizję, lntenet, itd. Błędnych zasad i wartości moralnych i ludzkich dzieci uczą się także od kolegów i przyjaciół, którzy pochodzą z rozbitych i patologicznych rodzin.

Rodzice mają wielki obowiązek czuwać i prowadzić dzieci w odniesieniu do tych rzeczy. Powinniście mieć w domu bibliotekę z dobrymi, chrześcijańskimi książkami, czasopismami, płytami CD, DVD, itd., aby dzieci miały sposobność do odwoływania się do dobrych źródeł informacji. Musicie mieć ścisłą kontrolę nad tym, co wasze dzieci oglądają w telewizji i Internecie. Ogólnie rzecz biorąc, dobrze jest, gdy oboje rodzice razem nadzorują i badają media, które chcą pokazywać swoim dzieciom. Powinni znać zawartość filmów, zanim pokażą je dzieciom, powinni zapoznać się z treścią książek, które dzieci mają przeczytać, posłuchać muzyki, itd., aby zweryfikować, czy ich zawartość jest w pełni zgodna z najwyższymi i najczystszymi chrześcijańskimi normami moralnymi, etycznymi i edukacyjnymi. W ten sposób wzmocnią nie tylko osobisty rozwój swoich dzieci, ale także stworzą mocne podstawy dla rozwoju wyższych cnót i Bożych łask w sercach swoich dzieci oraz ich rodzinie, a także umożliwią większą dostępność do niebiańskich błogosławieństw i talentów, które są stosowne do zasług, wysiłków i ofiar wychowania chrześcijańskiego. Kiedy modlicie się z dziećmi, musicie mówić im o konieczności wiary w zbawienie i próbować nauczać ich z Biblii, żywotów świętych, itd. Kiedy byliśmy dziećmi, to po wieczornej modlitwie nasz tato zazwyczaj czytał rozdział z Biblii i wyjaśniał go, czasem czytał także dobry artykuł z jakiegoś katolickiego czasopisma oraz opowiadał historie z życia świętych. Bardzo nas to interesowało i chętnie czekaliśmy na ten czas. Kiedy Tato zmarł, myśleliśmy, że nikt nie będzie kontynuował tego dobrego zwyczaju, ale nasza dobra mama podtrzymała go. Zamiast samej to robić, zazwyczaj polecała nam czytać na głos fragmenty, które wskazała. Nasi rodzice opowiadali nam o Kościele, o Papieżu, o wyborze Papieża i konklawe, jak Papież powołuje biskupów, itd. Wiele z tych rzeczy, które nam przekazali, wciąż są w naszych sercach!

Moja mama powiedziała mi, że Jezus jest żywy w Sakramencie Najświętszej Eucharystii oraz że czyni cuda i uzdrawia podczas mszy świętej i adoracji. Powiedziała mi także, że księża są wspaniałymi ludźmi, gdyż przynoszą żywego Jezusa na ołtarz podczas mszy. Mimo, że były to proste słowa nieuczonej kobiety, to poprzez nie już w młodym wieku otrzymałem wielką wiarę i zachwyt dla Najświętszej Eucharystii oraz kapłanów. To właśnie słowa mojej mamy ostatecznie przyczyniły się do odkrycia mojego powołania do kapłaństwa. Kiedy powiedziała, że podczas Mszy świętej chleb i wino konsekrowane przez księdza słowami ”To jest Moje Ciało i Moja Krew” stają się prawdziwym Ciałem i Krwią Jezusa, to po prostu uwierzyłem jej, ponieważ ona nigdy nie kłamała. Moi drodzy rodzice, musicie pamiętać, że wasze dzieci wierzą w was i we wszystko, co powiecie. Wasze słowa wiary i pewności rozświetlą światłem oraz mądrością życie i serca waszych dzieci.

Musicie także posyłać wasze dzieci na lekcje religii lub sami nauczać je Katechizmu Kościoła Katolickiego. W obecnych czasach wiele chrześcijańskich dzieci wzrasta nie znając podstaw życia chrześcijańskiego, na przykład, że Chrystus jest jedynym Zbawicielem świata, że konieczna jest wiara w Chrystusa, że aby zostać zbawionym, trzeba być ochrzczonym, że ten, kto kocha Chrystusa, musi kochać Kościół – Jego Ciało, że kochać Boga to znaczy zachowywać Jego przykazania, itd. Wiele z nich nie wie, co to jest grzech oraz o potrzebie żalu za grzechy i spowiedzi. Jeśli wy, drodzy rodzice, nie dołożycie wszelkich starań, aby kształcić swoje dzieci przez słowa i przykłady, to mogą one nie wiedzieć „jak się stać bez zarzutu i bez winy jako nienaganne dzieci Boże pośród narodu zepsutego i przewrotnego, wśród którego mają się jawić jako źródła światła w świecie ” (por. Flp 2,15). Musicie położyć dobry i solidny fundament pod nowe pokolenie poprzez dobrą edukację waszych dzieci.

Rodzice muszą przygotować umysły ich dzieci, aby mogły wybrać przyszły stan życia, by prowadziły dobre chrześcijańskie życie. Musicie mówić im o potrzebie w Kościele dobrych księży i sióstr zakonnych oraz aby się modliły, by jedno z nich usłyszało ten delikatny głos powołania do życia kapłańskiego lub zakonnego W służbie Bogu i Jego ludowi. Wasze przykładne życie jako męża i żony zainspiruje wasze dzieci, aby wybrać na przyszłego małżonka osobę wierzącą. Musicie radzić im, by szukali i znaleźli wierzącego przyjaciela jako przyszłego współmałżonka z dobrym charakterem i przestrzegającego zasad moralnych w życiu – przypominajcie im także o zachowaniu czystości przed ślubem. Musicie mówić im, aby dużo się modliły i rozeznawały przed podjęciem decyzji. Dzieci powinny wiedzieć, że przez ich rodziców przemawia Boża mądrość, dlatego muszą ich słuchać. Rodzice powinni radzić i napominać dzieci nawet wtedy, gdy uważają, że one nie zaakceptują ich słów. Wasze słowa wypowiedziane w prawdzie i wierze przyniosą owoce w odpowiednim czasie.

Kiedyś młody mężczyzna, który prowadził bardzo rozwiązłe i wyuzdane życie, wziął udział w moich rekolekcjach i zmienił swoje postępowanie. Kiedy był młody, jego owdowiała matka, która wychowywała go z wielką miłością, pomimo wielu problemów finansowych i postępującego kryzysu, przekazała mu dobre chrześcijańskie i moralne zasady życiowe. Czytała synowi Biblię oraz dobre książki. Po jej śmierci zszedł na złą drogę. Kilka dni przed rekolekcjami, kiedy przebywał w motelu z prostytutką, przyszła mu na myśl jego kochająca matka. Wracając do swojego pokoju w swoich myślach usłyszał jej głos mówiący: „przeczytaj dziewiąty rozdział Ksiegi Syracha” Był to fragment, który ona często czytała. Kiedy przeczytał wersety od 3 do 9, w jego oczach pojawiły się łzy. Postanowił wówczas wziąć udział w moich rekolekcjach i zmienić swoje życie. Odbył dobrą spowiedź i zmienił swoje życie, a kiedy dzielił się świadectwem na koniec rekolekcji, powiedział: „To głos mojej matki – mówiącej przez Biblię – ocalił mnie”. Znam wiele takich świadectw. Moi drodzy rodzice, ziarna Słowa Bożego zasiane waszymi ustami w sercach waszych dzieci nie pozostaną bezowocne i choć mogą pozostać ukryte lub letnie przez jakiś czas ze względu na niekorzystne okoliczności, to pewnego dnia, w czasie wyznaczonym przez Boga, wydadzą dobre owoce.

K. SPEŁNIAJCIE SWOJE OBOWIĄZKI WOBEC ZMARŁYCH

„..nawet umarłym nie odmawiaj oznak przywiązania” (Syr 7,33b). Dobrze jest odmawiać krótkie modlitwy za zmarłych z rodziny podczas codziennej modlitwy rodzinnej. Kiedy moja mama żyła, miała zwyczaj odczytywać imiona zmarłych z rodziny z ostatnich czterech pokoleń i modlić się szczególnie za ich dusze. Ofiarujcie msze święte za zmarłych co najmniej raz do roku w rocznicę ich śmierci oraz czyńcie uczynki miłosierdzia w ich imieniu. W Kerala mamy zwyczaj, że zawsze, kiedy ktoś umrze, ofiarujemy msze gregoriańskie (30 mszy) i powtarzamy to co pięć, dziesięć lat, itp.

L. BADAJCIE SUMIENIE

Małżonkowie codziennie przed pójściem spać powinni zbadać swoje sumienie. Jeśli jest między wami chociaż małe nieporozumienie lub czujecie niewielki gniew wobec siebie, porozmawiajcie o tym, poproście o przebaczenie i sami przebaczcie, abyście się pojednali. „Gniewajcie się, a nie grzeszcie: niech nad waszym gniewem nie zachodzi słońce! Ani nie dawajcie miejsca diabła” (Ef 4,26-27). Trzymając się za ręce módlcie się razem chociaż przez minutę, oddajcie się sobie wzajemnie w miłości i siebie razem w miłości Bogu, odmawiając Ojcze nasz, Zdrowaś Maryjo oraz Chwała Ojcu, a na koniec wyraźcie swoją miłość pocałunkiem. Trzymając się za ręce i obejmując się, przypomnijcie sobie swoją przysięgę małżeńską i odnówcie ją w sercach. W tym cennym momencie miłości Pan, który złączył was w jedno w małżeństwie, na pewno udzieli wam łaski bycia wiernymi sobie. Jeśli to możliwe, módlcie się tak także rano.

M. MIEJCIE TROCHĘ CZASU TYLKO DLA SIEBIE.

Wy, mąż i żona, musicie spędzać trochę czasu tylko we dwoje, aby ze sobą rozmawiać o swoich upodobaniach, pragnieniach, planach, itd. Musicie mieć także czas, aby siebie docenić, pochwalić i dodać wzajemnie odwagi. Musicie mówić o pozytywnych cechach partnera słowami wsparcia i zachęty. Musicie także nauczyć się upominać siebie w miłości. Waszym świętym obowiązkiem jest kochać współmałżonka niezależnie od okoliczności. Mówię wam, niech słońce nie zachodzi, zanim nie pokażecie, jak bardzo go kochacie.

N. MIEJCIE WSPÓLNE KONTO W BANKU

Dobrze jest, kiedy małżonkowie mają wspólne konto w banku i wydają pieniądze z jednego konta. Nawet jeśli macie oddzielne konta, to powinniście wzajemnie o nich wiedzieć. Nie wolno wam mówić „moje pieniądze”, „twoje pieniądze”, „moje rzeczy”, „twoje rzeczy”, ponieważ małżonkowie mają wszystko ,,wspólne”. Pieniądze i dobra materialne mogą przyczynić się do wielu problemów w życiu rodzinnym. Niech wszelkie transakcje na koncie oraz gotówkowe będą jawne, niech oboje małżonkowie zarządzają tymi dobrami w postawie wzajemnego szacunku i odpowiedzialności. Kłamstwo i oszustwo mogą otworzyć drzwi diabłu, ojcu kłamstwa, aby wszedł do waszego życia rodzinnego z wszelkiego rodzaju problemami. Będąc świadomym majestatu, godności i łaski powołania małżeńskiego, uczynienie materialnych i światowych spraw przedmiotem Waszej wzajemnej relacji byłoby niczym więcej, niż nic niewartą degradacją waszego boskiego powołania.

O. REGULARNIE CZYŃCIE UCZYNKI MIŁOSIERDZIA

„Jałmużna uwalnia od śmierci i oczyszcza z każdego grzechu. Ci, którzy dają jałmużnę, nasyceni będą życiem” (Tb 12,9). „Nie dręcz duszy głodnego i nie pobudzaj do gniewu człowieka w jego niedostatku! Serca rozgniewanego w większy zamęt nie wprowadzaj i nie zwlekaj z datkiem dla potrzebującego! Nie odpychaj żebrzącego w strapieniu, a od ubogiego nie odwracaj swej twarzy” (Syr 4,2-4). Wasza jałmużna i dobroczynność zgromadzi wam skarb w niebie (Mt 6,19-20). Pamiętajcie słowa Jezusa: ,,Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25,40). Niech wasze dzieci uczą się od was dobroczynności i hojności wobec biednych i potrzebujących. Widziałem rodziców dających dzieciom do rąk pieniądze lub jedzenie, aby wręczyli je biednym. W ten sposób uczyli je hojności. Widziałem także, jak rodzice dają dzieciom pieniądze, aby wrzuciły je do koszyka podczas kolekty w czasie mszy świętej, ucząc je w ten sposób hojności wobec Kościoła.

P. WYSTRZEGAJCIE SIĘ NAŁOGÓW

Unikajcie papierosów, alkoholu, narkotyków, pornografii, itd., które są grzechem, szkodzą wam i waszym dzieciom. Alkoholizm i narkomania zniszczyły wiele rodzin. Wystrzegajcie się także hobby i nałogów, które zabierają wam czas, który moglibyście poświęcić sobie nawzajem i dzieciom. Niech wasza samokontrola, powściągliwość i łagodność będą przykładem dla dzieci i otoczenia.

G. RÓBCIE WSZYSTKO RAZEM

Niech małżonkowie podejmą maksymalne wysiłki, aby zawsze być i robić wszystko razem: modlić się, chodzić do kościoła, jeść, odpoczywać, korzystać z rozrywek, razem odwiedzać krewnych i przyjaciół, wyjeżdżać na weekendy, pikniki i wakacje. Kiedy jesteście oddzielnie, szatan może próbować kusić was przeciwko wierności i zobowiązaniu wobec siebie. Znam wiele przykładów, kiedy jeden z małżonków sam pojechał na wakacje czy piknik z nieznajomymi, a następnie popełnił cudzołóstwo.

R. UNIKAJCIE KRYTYCYZMU

Małżonkowie powinni – za wszelką cenę – wystrzegać się publicznego krytykowania partnera, zarówno przed dziećmi, jak i przed innymi osobami. Oboje powinniście uczynić mocne postanowienie, że nie będziecie się krytykować i obwiniać przed innymi. Współmałżonek powinien być twoją dumą i osobą godną szacunku. Zniesławienie i zhańbienie twojego partnera jest twoją  hańbą i kompromitacją. Przypominam wam to, co już napisałem wcześniej twoja żona jest twoją „Miss świata”, twój mąż jest twoim „Misterem świata”. On/ona jest najlepiej pasującym do ciebie partnerem wybranym przez Boga. „Kto miłuje swoją żonę (swojego męża), siebie samego (samą) miłuje” (Ef 5,28-29). Pielęgnujcie i odżywiajcie siebie nawzajem.

S. MIEJCIE DOBRĄ DOMOWĄ BIBLIOTECZKĘ

Musicie mieć w domu Biblię, komentarze biblijne, dobre duchowe książki, kroniki i żywoty świętych, a także kolekcję dobrych kaset, płyt CD i DVD z muzyką chrześcijańską, konferencjami, filmami, itd. Pielęgnujcie zwyczaj codziennego wspólnego czytania jednego rozdziału Biblii oraz historii świętych. Niech powietrze i atmosfera w waszym domu będzie wypełniona dobrą muzyką chrześcijańską i pieśniami religijnymi. Zaprenumerujcie czasopisma katolickie. Niech w waszym domu będzie wystarczająca ilość różnych materiałów do czytania i słuchania przez dzieci. NIE TRZYMAJCIE W DOMU ŻADNYCH PUBLIKACJI DOTYCZĄCYCH EZOTERYKI I NEW AGE. Nie przyozdabiajcie waszych domów obrazami lub figurkami pogańskich bożków, jak Budda, Kriszna, Sai Baba, Shiva, Ganes, itd. lub symbolicznymi figurkami diabła, smoka, węża, itp.

Nie trzymajcie żadnych mediów, takich jak kryształy, wahadełka, szczęśliwe kamienie, szczęśliwe medaliony, talizmany, itp., a także żadnych symboli hinduistyczno-buddystycznych. Nie powinniście również posiadać oliwy, wody, ziemi, kwiatów, ubrań oraz innych substancji, nad którymi odprawiali modły różni guru i uzdrowiciele wyznający jakieś inne religie lub praktykujący New Age. Poprzez nie do waszego domu mogą się dostać moce zła. Nigdy także nie wieszajcie na ścianach gołych i obscenicznych zdjęć, które mogą zgorszyć wasze dzieci oraz inne osoby. Niech wasz dom będzie chrześcijański, z chrześcijańskimi obrazami, figurami, symbolami, itd.

T. UNIKAJCIE ROZRZUTNOŚCI

Unikajcie rozrzutności i przepychu we wszystkim, budując dom, urządzając go, kupując ubrania, dając prezenty, itp., a naśladujcie prostotę Rodziny z Nazaretu. To, co byście wydali na zbytki, oddajcie biednym i w ten sposób budujcie sobie dom w niebie. Cokolwiek dajecie biednym, dajecie to Panu, a co dajecie Jemu, to buduje niebo w Was.

U. NIE WRACAJCIE DO PRZESZŁOŚCI

Małżonkowie powinni powstrzymywać się od mówienia o przeszłych wykroczeniach i grzesznym życiu swoich partnerów. Być może współmałżonek zwierzył się z przeszłych romansów przedmałżeńskich lub pozamałżeńskich. Nie przechowuj tego w swoim umyśle razem ze wszystkimi nieprzyjemnymi wspomnieniami w celu użycia jako broni lub jadowitej strzały, aby poniżyć lub zranić partnera w chwilach słabości. Zapomnij całkowicie, przebacz przeszłość.

V. BIERZCIE UDZIAŁ W COTYGODNIOWYCH SPOTKANIACH MODLITEWNYCH.

Jeśli to możliwe, to bierzcie udział w cotygodniowych spotkaniach modlitewnych, aby wzrastać we wspólnocie chrześcijańskiej i posłuszeństwie. Jeżeli w pobliżu nie ma żadnej grupy modlitewnej, to dlaczego nie poczynicie kroków, aby taką założyć? Ideałem byłaby małżeńska grupa modlitewna, gdzie moglibyście umacniać się wzajemnie w modlitwie, uczyć się wielu rzeczy poprzez wspólna dzielenie się oraz rozwiązywać problemy przez owocne dyskusje. Dobrze byłoby zaprosić do takiej grupy księdza katolickiego, aby celebrował wspólnotowe msze święte, podczas których mógłby nauczać was i wypraszać wiele błogosławieństw Bożych dla was. W Dziejach Apostolskich czytamy, że pierwotny Kościół gromadził się całymi rodzinami na Eucharystii, aby uwielbiać Boga, modlić się i dzielić wszystkim, co posiadali (Dz 2,42-47; 4,32-35). Przeczytajcie moją książkę „Modlitwa czyni cuda”, aby dowiedzieć się więcej o spotkaniach modlitewnych.

W. POMAGAJCIE BIEDNYM W KONKRETNY SPOSÓB I Z ZAANGAŻOWANIEM

Byłoby dobrze, gdybyście pomagali sierotom lub jakiejś ubogiej rodzinie, przekazując co najmniej jedną dziesiątą dochodów (dziesięcinę). Wspieranie dzieł ewangelizacyjnych jest także dziełem miłosierdzia. Św. Jakub mówi, że przyprowadzanie ludzi do Boga poprzez ewangelizację może zmazać nasze grzechy i przynieść wiele błogosławieństwa (Jk 5,19-20). Moi drodzy małżonkowie, zachęcam was do dobroczynności, abyście w ten sposób zdobyli skarb w niebie dla siebie i następnych pokoleń (Tb 4,7; M1 3,8-10; Mt 6,21).

X. MIEJCIE W RODZINIE KAPŁANA.

Wiecie, że ksiądz jest błogosławieństwem dla domu. Codziennie musicie pragnąć oraz modlić się, aby jeden z waszych synów został kapłanem. A jeśli tak się nie stanie, to dlaczego nie moglibyście adoptować jakiegoś seminarzystę lub księdza, wspierając go w jego studiach i utrzymaniu? Pomaganie księdzu jest również dziełem ewangelizacyjnym, ponieważ poprzez jego usta i ręce wielu zostanie doprowadzonych do królestwa Bożego. Znam wiele świadectw osób, które otrzymały obfite błogosławieństwo, ponieważ wspierają moją misję ewangelizacyjną lub utrzymują seminarzystę w  moim zgromadzeniu w Indiach. Jeśli pomożecie księdzu w jego pracy lub seminarzyście w studiach, to w każdej Mszy świętej, którą będzie odprawiał, będzie zanosił was i waszą rodzinę przed Pana, wypraszając błogosławieństwo. Zawsze będziecie mieli udział w jego wszystkich kapłańskich błogosławieństwach.

ZAKOŃCZENIE

Na świecie istnieje wiele organizacji i instytucji utworzonych dzięki wysiłkom jednego lub kilku dobrych ludzi, ale najstarszą instytucją istniejącą od stworzenia ludzkości jest rodzina, ustanowiona przez Samego Stwórcę, „od którego bierze nazwę wszelki ród na niebie i na ziemi” (Ef 3,15). Mówiąc do Adama, pierwszego człowieka: „Nie jest dobrze, żeby mężczyzna był sam, uczynić mu zatem odpowiednią dla niego pomoc” (Rdz 2,18),

Bóg dał mu Ewę jako odpowiednią partnerkę, pobłogosławił im i w ten sposób zaistniała pierwsza rodzina na ziemi. Bóg pobłogosławił także ich seksualność i płodność (Rdz 1,27-28).

Od tego czasu instytucja małżeństwa wciąż funkcjonuje. Cztery wieki przed Chrystusem chiński filozof Konfucjusz powiedział: „kiedy w małżeństwie panuje miłość, w domu panuje harmonia; kiedy w rodzinie panuje zadowolenie, to w narodzie panuje dobrobyt; kiedy w narodzie panuje dobrobyt, to na świecie panuje pokój” (The great Indian family Í Gitanjali Prasad - 2006, s. 5, Penguin Books). Istnieją rodziny szczęśliwe, żyjące w dostatku i pomyślności; istnieją także rodziny, które doświadczają czegoś całkiem przeciwnego. Historia pierwszej rodziny zakończyła się niepowodzeniem. Powodem ich klęski było nieposłuszeństwo wobec Boga i Jego przykazań. Natomiast historia rodziny Noego zakończyła się szczęśliwie. Ponieważ prowadzili oni życie prawe, uniknęli kary potopu, a przez nich cała ludzkość oraz wszystkie istoty żywe nadal istnieją. W dzisiejszych czasach również możemy spotkać wiele rodzin żyjących w pokoju, radości, pomyślności i dobrobycie, ponieważ są w stanie łaski podtrzymywanej przez modlitwę, sakramenty oraz posłuszeństwo Słowu Bożemu i przykazaniom. Rodziny są sercem społeczeństwa. Większość z nas żyje w rodzinach i bardzo cenimy rodziny, ponieważ one zapewniają nam miłość, wsparcie i opiekę. Rodziny wychowują nas i napominają zgodnie z wartościami i prawem moralnym, zarówno Boskim, jak i naturalnym. Nasze rodziny rzeczywiście kształtują nasze życie!

Dziedziczymy po rodzinie wiele dobrych rzeczy, jak na przykład nazwisko, pozycję, cechy fizyczne, pieniądze, majątek, itd., dlatego bardzo dużo zawdzięczamy naszym rodzinom i relacjom rodzinnym.

Nawet jeśli członkowie rodziny są tymczasowo rozdzieleni z powodu pracy lub interesów, to spotykają się oni z okazji świąt, wakacji, urodzin czy imienin. Miłość i relacje są podtrzymywane nawet z dużej odległości przez wzajemną modlitwę, wymianę podarunków, okolicznościowe rozmowy telefoniczne czy listy. Rodziny odgrywają znaczącą rolę w kształtowaniu naszego życia.

Człowiek jest „istotą rodzinną”, to znaczy, że rodzina jest elementem kształtującym prawdziwego mężczyznę i prawdziwą kobietę. Ostatnio rozbawiła mnie pewna scena, którą zaobserwowałem: dziewczynka i chłopiec bawili się, podczas gdy ich rodzice mieli popołudniową sjestę. Dziewczynka ma trzy i pół roku, a jej brat jest rok młodszy od niej. Zaczęli odgrywać role męża i żony, a raczej ojca i matki. Usłyszałem Annę, dziewczynkę, mówiącą do Jamesa, jej brata: „Tato, idę do kuchni gotować, ty idź do sklepu po zakupy”  James odpowiedział: „Mamo, jestem zmęczony i śpiący, proszę cię, ty idź do sklepu”. Zobaczyłem, jak Anna naśladując mamę zawiązuje sobie fartuch, zaczyna sprzątać wszystko oraz próbuje zmienić pieluchę swojej dziewięciomiesięcznej siostrze Marii. James także próbował naśladować swojego tatę, odgrywając rolę męża. Wziął telefon i zadzwonił do kogoś! Potem podszedł do komputera i przycisnął kilka klawiszy na klawiaturze, po czym wziął kluczyki do samochodu i powiedział: „Ok mamo, pojadę do sklepu, co mam kupić? ” Znam dobrze tę rodzinę, ponieważ są moimi duchowymi dziećmi. W tej rodzinie oboje: mąż i żona odgrywają swoje role w sposób jasny, precyzyjny i wyrazisty – nie ma tam żadnych kompromisów ani pomieszania. Dzieci rzeczywiście uczą się od nich. Po obejrzeniu tej sceny, tumany myśli na temat życia rodzinnego pojawiły się w mojej głowie. Rodzina nie jest obiektem społecznym, aby ją wymyślać, ale jest strukturą antropologiczną w każdym człowieku, która musi być wspierana w zaistniałej sytuacji i kulturze poprzez właściwą edukację. Każdy człowiek jest albo mężczyzną albo kobietą, a każdy mężczyzna i każda kobieta jest wezwany/wezwana by być mężem lub żoną. Jest to osadzone w każdym normalnym człowieku.

Ale dziś przed rodzinami stoi więcej wyzwań i zagrożeń, niż kiedykolwiek  przeszłości. Jesteśmy świadkami wielkiej rewolucji w społeczeństwie, większej, niż w czasach feudalizmu czy komunizmu. Jest to rewolucja życia rodzinnego. Nawet definicja małżeństwa, która brzmiała „formalny związek pomiędzy mężczyzna i kobieta, zazwyczaj uznawany przez prawo, wedle którego stają się oni mężem i żoną” , została zmieniona w związek pomiędzy dwiema osobami! Rozwód, separacja, konkubinat, seks przedmałżeński i związki osób tej samej płci stały się częścią kultury europejskiej i amerykańskiej, a także rozprzestrzeniają się szybko na cały świat. Stanowią one duże zagrożenie dla normalnego życia rodzinnego. Wierzymy, że żadne zło nie może trwać długo, że tylko dobro dotrwa do końca. Każda rewolucja przynosi odrodzenie, dlatego mamy nadzieję, że obecny chaos, zamęt i nieporozumienia dotykające życia rodzinnego skończą się i że instytucja rodziny wyłoni się w nieskazitelnym kolorze i obrazie w sposób zamierzony przez Boga Stwórcę.

Musimy umacniać naturę i charakter rodziny jako instytucji zbudowanej na heteroseksualnym i monogamicznym małżeństwie, pobłogosławionym w sposób ważny i złączonym nierozerwalnym węzłem. Mam nadzieję i modlę się, że czytający tę książkę, jak krople w oceanie, przyczynią się do odrodzenia, odnowy życia rodzinnego zgodnego z Bożą wolą i planem. Modlę się i błogosławię tych wszystkich, którzy przeczytają tę książkę.

O. James Manjackal MSFS

Źródło: Fragment z książki o. J. Manjackala "Raj odzyskany - moc chrześcijańskiego małżeństwa" rozdz.X s.141-159

Możliwość zamówienia tej i innych książek o. J. Manjackala - kliknij tu

powr�t