PragnÄ™ zÅ‚ożyć Å›wiadectwo.  Kilka lat temu dowiedziaÅ‚am siÄ™, że można chrzcić dzieci nienarodzone. A ten problem nosiÅ‚am od wielu lat, ponieważ i ja także byÅ‚am dotkniÄ™ta tym grzechem (za komuny nie mówiÅ‚o siÄ™ na temat aborcji tak, jak teraz a nawet przeciwnie - zachÄ™cano).    

Ale tak naprawdÄ™ nie za bardzo w to wierzyÅ‚am i dÅ‚ugo tÄ™ sprawÄ™ przeciÄ…gaÅ‚am, ale we wnÄ™trzu moim miaÅ‚am dziwne przynaglenie bym chrzciÅ‚a. Aż w koÅ„cu siÄ™ zdecydowaÅ‚am. 

Pewnego dnia, kiedy byÅ‚am sama w domu zaczęłam siÄ™ gorÄ…co modlić. Kiedy nadawaÅ‚am imiona dzieci poczuÅ‚am obecność tych duszyczek. To byÅ‚o takie silne, także bardzo siÄ™ rozpÅ‚akaÅ‚am i pomimo, że moje grzechy byÅ‚y odpuszczone (po wielokrotnych spowiedziach) doÅ›wiadczyÅ‚am TAK BARDZO SILNEGO AKTU Å»ALU, że nie mogÅ‚am siÄ™ uspokoić. GorÄ…co prosiÅ‚am jeszcze raz ICH O WYBACZENIE, bo wyraźnie czuÅ‚am ich obecność, a później duchowo pragnęłam ich przytulić do siebie.      
      
Po kilku latach przy budzeniu siÄ™ rano usÅ‚yszaÅ‚am bardzo wyraźnie Å›piew dziecka. SÅ‚owa brzmiaÅ‚y: "Na zewnÄ…trz  peÅ‚no faryzeuszy – mamusiu wybaczam ci."