Legion Małych Rycerzy Miłosiernego Serca Jezusowego

Zofia Grochowska
założycielka
Małych Rycerzy Miłosiernego Serca Jezusowego

Ja was wybrałem i was powołem, potrzebuję was i wzywam.

> Duchowość > Rady i Praktyki Duchowe > o. Różańcu

Różaniec w życiu "wielkich ludzi"

Odłożę różaniec ale co mi dasz w zamian?

Niewierzący profesor uniwersytetu Giovani Bovio, wróciwszy pewnego razu do domu, ujrzał swa matkę, jak odmawiała różaniec.

Pozdrowił ją i rzekł: „Mamo, co ty robisz z tą zabawką w ręku? Wyrzuć to!” Matka spełniła żądanie syna, położyła różaniec na stole i rzekła: „Patrz, Janie, spełniam twoją prośbę. Odkładam różaniec, ale co mi dasz w zamian za niego?”

Słowa te wzruszyły tak głęboko syna, że ucałował ręce matkiu i podał jej różaniec. Nawrócił się wkrótce po tym wydarzeniu.

P.S. Módlmy się o przemianę i nawrócenie synów marnotrawnych…

Konieczność modlitwy

W pociągu staruszka odmawiała różaniec. Jakiś student mówi do niej: „ Babciu, przecież Pan Bóg nie potrzebuje waszych westchnień”.

„Drogie dziecko, to prawda, że Pan Bóg nie potrzebuje moich modlitw, ale ja bardzo potrzebuję Jego pomocy, dlatego się modlę”.

Kwadrans modlitwy… [różańcowej]

Pewien uczeń skarżył się przed profesorem, że bardzo ciężko idzie mu nauka. A na to profesor zapytał: „Masz różaniec? – Owszem, ale tak wiele mam nauki, że nie mam czasu na odmawianie go”. – Profesor wyjął z kieszeni różaniec i rzekł : „Patrz, to jest pamiątka mojej pierwszej Komunii Świętej. Odmawiam go codziennie. Ty również odmawiaj go stale. Jeden kwadrans dziennie mniej pracuj, a poświęć go modlitwie”.

Istotnie, okazało się, że przy końcu roku wszystkie egzaminy zdał pomyślnie.

Różaniec na wczasy

Dr Eugeniusz Peikert, chirurg z Katowic, w czerwcu 1956 r. wyjeżdżał z rodziną na wczasy do Międzyzdrojów.

W pewnej chwili spostrzega, że nie ma różańca. Zwraca się do żony: „Gdzie mój różaniec? Przecież be różańca nie mogę jechać na wczasy”.

Znakomity muzyk i wielki kompozytor w różańcu znajdowali natchnienie dla swych utworów

Józef Haydn, znakomity muzyk, w modlitwie różańcowej znajdował natchnienie dla swych utworów. Oto jego słowa: „Kiedy odmawiam różaniec, wzniosłe tony i myśli cisną mi się do głowy”.

Wielki kompozytor, reformator dramatycznej muzyki, otrzymał od ubogiego zakonnika brata Anzelma różaniec, który często odmawiał, nazywając go „Brewiarzem muzyki”.

Napisał między innymi nieśmiertelny utwór muzyczny „De profundis”. Gdy oddał Bogu ducha, znaleziono w jego dłoni różaniec brata Anzelma.

Różaniec w ręku lekarza

Znany wolnomyśliciel pisał po śmierci do nie mniej znanego w całej Francji lekarza Recamiera te słowa: „Pewnego razu moi koledzy i ja zauważyliśmy u Recamiera różaniec. Przyznam się, że byliśmy zaskoczeni.

Sławny uczony Recamier, znany szeroko profesor, największy autorytet świata lekarskiego, lekarz książąt i królów, europejska sława – odmawiał różaniec. Gdy profesor zobaczył nasze zdziwienie, rzekł dobitnie: „Tak panowie, Recamier odmawia różaniec. Gdy się martwię o jakiegoś chorego, wszystkie zaś środki zawodzą, zwracam się do Tego, który wszystko może.

Ponieważ nie zawsze stan mój pozwala mi na to, aby moje prośby zanieść wprost do Boga, modlę się do Jego Matki. Przyznam się szczerze, że wtedy oglądam zadziwiające wyniki”.

Generał Foch

W czasie pierwszej wojny światowej, wielki marszałek Francji, Ferdynat Foch robił przegląd oddziałów wojsk wyruszających na front. Usłyszał, jak w pobliżu niego jeden z oficerów kpił sobie z żołnierza, któremu z kieszeni wypadł różaniec.

„Myślisz – mówił oficer – że różańcem wygrasz wojnę?”

Podchodzi wtedy do oficera marszałek, wyciąga z kieszeni różaniec i pokazuje go oficerowi mówiąc: „Wiedz, panie oficerze, że ja codziennie odmawiam różaniec i zaręcza, ze Francja więcej zawdzięcza różańcowi, aniżeli moim zdolnościom strategicznym”.

Różaniec praktyczną książeczką do nabożeństwa

Dr Jakub Ekcer, badacz i profesor języków wschodnich, pisze o różańcu w następujący sposób:

„Znam książeczkę do nabożeństwa, bardzo małą i wygodną, bo nie jest ani za duża, ani za gruba, wskutek czego może zmieścić się w każdej kieszeni. Książeczka ta jest również bardzo tania, może ją kupić każdy, kto nie ma pieniędzy na droższą, a poza tym jest bardzo praktyczna.

Mogą jej używać ludzie, którzy maja słaby wzrok, bo można się z niej modlić bez okularów, a nawet w ciemną noc.

Kto się z niej modli, będzie zawsze wysłuchany. Żadna książeczka do nabożeństwa nie przypomina człowiekowi tak dobitnie śmierci jak ona. Gdy nadejdzie chwila ostatniej walki, nie wypuszczajmy z rąk tej ukochanej książeczki.

A gdy ręce skostnieją, trzymajmy ją silnie nawet na marach i w cichym grobie, z nią stańmy przed naszym sędzią. Tą książeczką jest różaniec.

powr�t

wszelkie prawa zastrzeżone - 2014 - www.mali-rycerze.pl

d&h www.f-ski.pl