Legion Małych Rycerzy Miłosiernego Serca Jezusowego

Zofia Grochowska
założycielka
Małych Rycerzy Miłosiernego Serca Jezusowego

Ja was wybrałem i was powołem, potrzebuję was i wzywam.

> Duchowość > Rady i Praktyki Duchowe > dot. Dzieci nienarodzonych

Świadectwo o Chrzcie Nienarodzonych i nie tylko - o. James Manjackal MSFS

W ostatniej swojej książce " Widziałem wieczność"

Ojcec Manjackal daje swoje świadectwo:

Miejsce ciemności

Następne miejsce, do którego zostałem zaprowadzony, było wypełnione ciemnością. Było ono całkowicie oddzielone od poprzednich wielka ściana. Nie było już tutaj ognia. Pan powiedział mi, że przebywają tu ludzie, którzy nie poznali
Chrystusa i żyli w nieświadomości, ponieważ nikt nie przekazał im ewangelii zbawienia. To byli niewierzący, ci, których nazywamy poganami. Z jednej strony zobaczyłem małe dzieci oraz dzieci zabite w łonach matek. One także przebywały w tej ciemności. Mój anioł stróż powiedział do mnie: „T o są niewinne dzieci, ale nie mogą pójść do nieba, jeśli wpierw nie zostaną ochrzczone. Podczas wielkich świąt kościelnych, szczególnie świąt Maryjnych oraz na cześć św. Józefa i apostołów wiele z tych dzieci zostaje ochrzczonych i zabranych do nieba”.

Poczułem wielką radość z tego powodu.

"W delikatnym świetle mogłem zobaczyć twarze niektórych z tych pogan. Byli smutni, ale widziałem na ich twarzach promyk nadziei. Rozpoznałem twarze kilku hindusów i muzułmanów, których kiedyś spotkałem. Kiedy mnie zobaczyli, z pośpiechem podeszli do mnie i poprosili, abym głosił im ewangelię.
Nauczałem ich przez kilka godzin! Wielu z nich uklękło i z wzniesionymi rękoma wyznało Jezusa Chrystusa jako jedynego Zbawiciela i Pana. Nałożyłem na nich ręce i modliłem się o przebaczenie ich grzechów oraz napełnienie Duchem Świętym. Ochrzciłem ich W imię Ojca, Syna i Ducha Świętego.
Były ich tam tysiące. Nie byłem w stanie dotknąć każdego z nich czy też nałożyć na każdego rąk. Nagle zobaczyłem
Wodospad spływający z góry. Wyglądał niczym wodospad Niagara, ale błyszczał jak srebro. Powiedziałem im, aby poszli tam i obmyli się ze swoich grzechów. Widziałem, jak po wysłuchaniu Słowa Bożego kąpią się w rzece wody żywej.
Zobaczyłem potem w różnych zakątkach tego miejsca kilku innych kaznodziei głoszących ewangelię. Niektórzy z nich
umarli w ostatnim czasie. Inni Wciąż żyją w różnych częściach świata. Miałem możliwość porozmawiania z nimi i podzielenia się doświadczeniem nauczania zmarłych (Więcej na temat tej posługi można przeczytać w książce „Uwolnienie od przekleństwa Prawa”, podrozdział Głoszenie Dobrej Nowiny zmarłym i wybawianie ich!, strona 199). Byłem szczęśliwy, bo to jest właśnie to, co robię już od osiemnastu lat. Głoszę ewangelię umarłym i ewangelizuję ich. Jest to Wspaniała posługa duchowa, której wszyscy, a szczególnie kapłani, mogą się podjąć. Mamy obowiązek głoszenia ewangelii nie tylko tym, którzy żyją na ziemi, ale także tym, którzy już odeszli z ziemi,
lecz prawdziwie żyją.

Widziałem ich ulatujących do nieba!

We wszystkich tych miejscach cierpień miałem dużo pracy: ewangelizowałem poprzez głoszenie ewangelii, słuchałem

spowiedzi, doradzałem, pocieszałem, modliłem się nad duszami, chrzciłem itd. W sercu myślałem, że wolałbym tam pozostać i pełnić tę posługę zbawiania umarłych, niż wracać na ziemię!
Widziałem, jak po nawróceniu i pojednaniu się z Bogiem, byli zabierani do nieba. Ulatywali do nieba jak aniołowie. Słyszałem niebiańską melodię wyśpiewywaną przez aniołów. Bardzo wyraźnie widziałem drabinę prowadzącą do nieba, po której aniołowie schodzili w dół i wchodzili na górę. Po raz pierwszy widziałem aniołów jako cielesne postacie. Były piękne, młode, smukłe, ich twarze rozjaśniał szeroki uśmiech, po obu stronach miały skrzydła. Wiele z nich miało kobiecy wygląd. Pierwszy raz spotkałem się twarzą w twarz z moim aniołem stróżem.

Chciałem go uściskać, ale nie mogłem. Powiedział mi, że prowadził mnie przez całe moje życie, nawet jeszcze przed urodzeniem, kiedy przebywałem w łonie matki i także tutaj, podczas podróży po otchłani. Poczułem w sercu ogromną radość i dziękowałem Bogu, że dał mi takiego stałego towarzysza.

Zapytałem go o zbawienie wszystkich tych osób, które widziałem w ogniu.
Odpowiedział: „Niektórzy z nich przebywają już tu długi czas. Wszyscy, aby wejść do nieba, muszą przebłagać i zadośćuczynić za swoje grzechy. Ich cierpienia są przebłaganiem za grzechy. Niektórzy z nich byli wielkimi grzesznikami. Być może ci, którzy są tu już przez długi czas, sami nie mogą swoimi cierpieniami przebłagać za swoje grzechy. Miłosierdzie Jezusa wylewa się na nich dzięki modlitwom wstawienniczym, ofiarowanym Mszom św. oraz pokucie czynionej przez tych, którzy kochają te osoby. Dusze te mogą zostać zbawione w każdej chwili. James, musisz powiedzieć ludziom, a szczególnie księżom, aby więcej modlili się za te osoby oraz by podjęli posługę zbawiania dusz. Kiedy dzięki ich modlitwom i uczynkom miłosierdzia dusze te osiągną niebo, będą się za nimi wstawiać przed tronem niebiańskim”.

Kiedy to usłyszałem, podjąłem decyzję, ze będę się więcej modlił i oﬁarował więcej Mszy św. za dusze czyśćcowe. Osobiście wierzę, że wszyscy umarli dzięki naszym modlitwom i Mszom św. mogą zostać wybawieni z czyśćca. To przykre, że wielu chrześcijan nie modli się za dusze czyśćcowe.

Od1997 roku pełnię przepiękną posługę duchową ewangelizowania umarłych. Od czasu do czasu podczas mojej modlitwy dusze przychodzą do mnie i proszą o pomoc. Nauczam je, słucham spowiedzi i udzielam rozgrzeszenia, niektórych chrzczę w Duchu Świętym. Podczas każdej Mszy św. widzę dusze stojące wokół ołtarza i proszące o pomoc. W czasie oﬁarowania w duchu kładę te dusze wraz z chlebem i winem na patenie i w kielichu i oﬁarowuję je Panu. Po komunii św. widzę, jak niektóre z tych dusz z wielką radością ulatują do nieba. Teraz to doświadczenie jest dużo silniejsze. Czasami podczas modlitwy Jezus pozwala mi udać się w to miejsce cierpień, aby tam nauczać i zbawiać dusze.
Jeśli ktoś jest gotowy podjąć się tej posługi modlitwy za dusze czyśćcowe, Pan na pewno powierzy mu tę misję, gdyż On czeka na osoby, które będą im służyły i się za nimi wstawiały."

Z książki o. James Manjackal, tytuł oryginału: "I saw eternity" ("Widziałem wieczność")
Nihil obstat wersji anglojezycznej.
Przełożony Generalny Misjonarzy św. Franciszka Salezego.
o. Abraham Vettuvelil MSFS, Rzym, 27.04.2014
Wydawnictwo: Highland Books
Poztfach 810462 - 81904 München - Deutchland
tel. 004917283641
E-mail: childjesus@yahoo.com
Jedyna oficjalna strona o. J. Manjackala

Moje osobiste świadectwo - o. J. Manjackal
Błogosławcie nie złorzeczcie PDF - o. J. Manjackal

Błogosławcie nie złorzeczcie - Konferencja wygłoszona 12 września 2008 r. w Toruniu podczas rekolekcji "Uzdrowienie w mocy Chrystusa" ("Posłanie" nr 2/2009)

inne pozycje o. J. Manjackala:

powr�t

wszelkie prawa zastrzeżone - 2014 - www.mali-rycerze.pl

d&h www.f-ski.pl