Legion Małych Rycerzy Miłosiernego Serca Jezusowego

Zofia Grochowska
założycielka
Małych Rycerzy Miłosiernego Serca Jezusowego

Ja was wybrałem i was powołem, potrzebuję was i wzywam.

> Duchowość > Świadectwa > Małych Rycerzy

Świadectwo rycerza Romana z Niemiec: Podróż z Duchem Świętym – Pociąg do "nieba"

Podróż z Duchem Świętym –

Pociąg do "nieba".

Po rekolekcjach we Frankfurcie nad Menem, które odbyły się koniec stycznia bieżącego roku, prowadzone przez księdza Jacka Skowrońskiego, doświadczyliśmy niesamowitej podróży z Duchem Świętym...

Ostatniego dnia w niedzielę nie byliśmy zdecydowani czy zostaniemy do samego końca. Kiedy przyjechaliśmy na rozpoczęcie rekolekcji Duch Święty zaczął działać. Czekając z bagażami na Siostrę, podeszła do mnie siostra oferując nam pomoc w schowaniu naszych bagaży w samochodzie.

A po chwili dodała, że jej mąż zawiezie nas na dworzec główny. Wtedy już wiedziałem, że Pan chce abyśmy przeżyli te rekolekcje do końca!

Nigdy przedtem nie doświadczyliśmy tak wielkiego poruszenia!

To, co działo się we Frankfurcie jest dopiero początkiem wielkiego Miłosierdzia Bożego, które zbliża się wielkimi krokami…

To świadectwo jest ku czci Ducha Świętego i Jego przeogromnej mocy!

Pisząc te słowa uświadamiam sobie, że nie dojechalibyśmy do domu w tak krótkim czasie bez pomocy z samej góry.

Kiedy podchodzę do automatu w celu zakupienia biletu słyszę wyraźny głos w sercu:

Słuchaj Mego głosu, cokolwiek się wydarzy ufaj Mi!

Kupiłem bilet na dwie osoby o 22:25, tak jak mi nakazał Pan, zdając sobie sprawę, że po godzinie 24. straci ważność!

Kiedy to czyniłem powiedziałem:

Duchu Święty ufam Ci! Prowadź nas, abyśmy szczęśliwie wrócili do domu.

Wydrukowałem rozkład jazdy pociągów, jakimi będziemy jechać.

Po czym udaliśmy się na kawę do lokalu, aby przed odjazdem jeszcze na chwilę się ogrzać. W drodze mijamy informacje, która mimo późnej pory ciągle była otwarta. I w tej chwili moje wnętrze zaczął ogarniać niepokój i drżenie!

Natychmiast na głos powiedziałem:

Duchu Święty cokolwiek się stanie ufam Tobie, prowadź nas!

Po kawie wychodząc zagadał nas właściciel lokalu. Siostra dostała natchnienie i wręczyła mu Różaniec, podziękował i z radością ucałował Pana Jezusa. Co za nie spotykany widok!

Po przedłużającej się rozmowie powoli udajemy się na peron pod ziemią, z którego za kilkanaście minut miał odjeżdżać nasz pociąg.

Kiedy tak staliśmy na peronie, natchnęło mnie, aby przyzywać Ducha Świętego. Po chwili ogarnęła nas radość. Przypadkowi podróżni dziwnie na nas patrzyli, co nas wcale nie zaskoczyło i kontynuowałem uwielbienie.

Po czasie zorientowałem się, że pociąg, na który czekamy odjechał z zupełnie innego peronu!

Uświadomiłem sobie, że wydruk rozkładu pociągów był nie poprawny!

Nie, nie przeraziliśmy się! Ufamy Duchowi Świętemu i prosimy, aby nas prowadził...

W końcu to On od samego początku nas kierował! Ewakuujemy się na inny poziom, aby udać się na inny pociąg. W między czasie podchodzi do mnie człowiek i prosi o pieniądze.

Wyraźnie usłyszałem głos w sercu:

Zapłać mu jałmużnę…

Za chwilę wjeżdża na peron nasz pociąg z lekkim opóźnieniem.

Podczas tych minut spóźnienia słyszę słowa:

Cokolwiek się stanie, wszystko będzie dobrze, tylko trwajcie we Mnie!

Nie zapomnę tej chwili, kiedy pociąg zbliżał się do nas, a wraz z nim przekaz, który pozwolił nam przygotować się rzucić na głęboką wodę.

Kiedy pociąg się zatrzymał Pan pokazał mi człowieka, za którym mieliśmy pójść. Tak też uczyniliśmy.

Kiedy usiadł usłyszałem głos:

Usiądźcie za nim i nie zmieniajcie miejsca…

Po chwili ten człowiek wstał i zmienił miejsce!

Kiedy nareszcie usiedliśmy razem, usłyszałem słowa:

Odpocznijcie, będziecie potrzebowali siły.

Jechaliśmy sześć godzin, podczas których wielokrotnie sprawdzano bilety i ani razu nie poproszono nas o bilet!

Kiedy coś się działo Duch Święty prowadził nas krok po kroku.

I tak ze spokojem dojechaliśmy do Monachium, gdzie nad ranem zjedliśmy śniadanie. Wiedziałem, że teraz będziemy kontrolowani, ale ciągle ufałem Duchowi Świętemu, że nas zawiezie do domu cokolwiek się wydarzy!

Choć niepokój w jakimś stopniu próbował ogarnąć moje wnętrze, wtedy za każdym razem wołałem z wiarą do Ducha Świętego, że Mu ufam!

Kiedy nasz pociąg przyjechał, emocje wzrastały!

Cały niepokój oddawałem Panu i wierzyłem, że choćby nie wiem jak będzie źle, dziś dojedziemy szczęśliwie do domu. Wchodząc do pociągu usiedliśmy zaraz przy wyjściu w ostatnim wagonie. Niesamowite jest to, kiedy Duch Święty działa wyostrza się wzrok i szczegóły (detale) przyciągają naszą uwagę.

Po naszej lewej stronie siedzieli chłopak z dziewczyną. Nie byłoby w tym nic dziwnego gdyby nie troska tej dziewczyny o swojego chłopaka. Poczułem pragnienie, aby się modlić za nich.

Po chwili modlitwy nadszedł czas, aby zacząć uwielbiać Ducha Świętego, ale za nim zaczęliśmy wydarzyło się coś, co nas bardzo poruszyło, a nawet zdumiało!

Na przeciwko nas usiadł pewien mężczyzna. Przywitał się, co zwróciło moją uwagę. Po chwili przeszła mnie myśl, że on będzie nam tu przeszkadzał. Za chwilę będziemy kontrolowani i wszystko musi być tak jak Duch Święty chce.

W między czasie wyciągamy Różańce. Mój leżał na stoliku i był widoczny. Mężczyzna zwrócił na Różaniec uwagę. Kiedy zrobiłem znak krzyża i rozpocząłem modlitwę uwielbienia, mężczyzna, który do nas się przysiadł natychmiast uciekł!

Jak wielką moc ma znak krzyża świętego, naszego Pana!

Kiedy nareszcie ruszyliśmy po chwili wychodzi konduktorka.

Słuchając poleceń Pana umówiliśmy się, że jak będziemy kontrolowani ja będę mówił i tak też było.

Kiedy podeszła konduktorka wyciągając bilet w myślach powiedziałem:

Duchu Święty, obiecałeś nam, że dojedziemy do domu, cokolwiek się stanie, czyń, co masz czynić.

Ze spokojem ducha pokazałem bilet do kontroli. Pani konduktor zrobiła minę jak policjantka i zapytała skąd jedziemy.

Odpowiedziałem grzecznie, że z Frankfurtu. Odburknęła, że ten bilet jest nieważny. Odpowiedziałem, że nie bardzo mam doświadczenie i ten bilet kupiłem pierwszy raz.

Zwróciła uwagę, że bilet był kupiony po 22. i dodała, że od dziś jest ważny od godziny 9.00, po czym się uśmiechnęła i przekreśliła datę wczorajszą i wpisała dzisiejszą przybijając pieczątkę potwierdzającą ważność biletu!

Nasza radość była wielka!

Dziękowaliśmy Panu i Duchowi Świętemu, że ze spokojem możemy wracać do domu.

Leer, 03.02.2015

mr Roman

powr�t

wszelkie prawa zastrzeżone - 2014 - www.mali-rycerze.pl

d&h www.f-ski.pl