Poniedziałek, 16.01.1989 r.

Czuję w moim sercu pewną oschłość, ale czekam cierpliwie, bo taka jest Wola Boża. Wiem, że Jezus nie zostawi mnie samej sobie. Tęsknię za tym przeżywaniem miłości, za gorącą modlitwą serca, by czuć się na ziemi tylko pielgrzymem. Chwilami mam wrażenie, że jestem na pustyni, gdzie widzę wolną przestrzeń dookoła.

Wiem jednak, że któregoÅ› dnia przyjdzie Jezus, jak burza do mego serca z wielkÄ… siÅ‚Ä…, peÅ‚en miÅ‚oÅ›ci i miÅ‚osierdzia. Takich dni nie zapomina siÄ™, w których czujÄ™ siÄ™ zjednoczona z Bogiem i tylko to siÄ™ liczy.

Ogarnia mnie w tej chwili wzmożona tęsknota i miłość do mego dobrego, kochającego Chrystusa.

Nie potrafię opisać tego, co czuje moje serce...