PiÄ…tek, 22.12.1989 r.
Córko moja. DziÅ› masz za zadanie napisać, co bÄ™dzie siÄ™ dziać w krajach wyzwolonych. Kraj, który caÅ‚kowicie zaufa Bogu, szybko w nim zapanuje spokój. Tylko wy, dzieci, zaprowadźcie najpierw pokój w swoich rodzinach i w swoim otoczeniu. Do kraju, który zaufa Mojemu MiÅ‚osierdziu i bÄ™dzie wypeÅ‚niać MojÄ… WolÄ™, przyjdÄ™ z bÅ‚ogosÅ‚awieÅ„stwem i pomocÄ….
Stan obecny jest ciężki dla ludzi, ale nigdy dla Boga. ZÅ‚o, które zapanowaÅ‚o na caÅ‚ym Å›wiecie bÄ™dzie zwalczane z takÄ… siÅ‚Ä…, że dosiÄ™gnie każdego niesprawiedliwego karÄ… już tu na ziemi, aby czÅ‚owiek opamiÄ™taÅ‚ siÄ™, po co przyszedÅ‚ na Å›wiat i czemu ma sÅ‚użyć.
Córko moja. Jakże obojÄ™tne sÄ… dzieci Moje w twojej parafii, jaka oziÄ™bÅ‚ość w ich sercach.
Panie, jak ja bardzo Ciebie kocham. Bardzo lubię z Tobą rozmawiać. Swoimi ofiarami pragnę Tobie wynagradzać.
W Twoim Miłosierdziu jest odbity cały świat.
Korzystajcie, dzieci, z Mojego MiÅ‚osierdzia. Ono jest przeznaczone od wieków dla caÅ‚ego Å›wiata.
Jedyna ucieczka całego świata jest do Mojego Miłosierdzia, Miłosierdzia Bożego.
powrót